Feelings of Stagnation and Love for Istanbul

İstanbul'dan geldiğim için günlerdir bu haldeyim.

Sürekli ağlıyorum, her şeyden nefret ediyorum.

Çünkü ben... Yaşadığım şehir çok küçük bir şehir.

Potansiyelimin çok altında bir şehir.

Yani

burada kendimi çok sıkışmış hissediyorum. Çok bunalmış hissediyorum.

Hiçbir şey yapamıyorum. Çok sıkıcı.

Sıkıcılığı geç, kendimi geliştiremiyorum gibi

hissediyorum.

Buna rağmen çok şey yapıyor muyum?

Yapıyorum

ama yetiyor mu? Yetmiyor.

Vapura binemiyorum.

Ne bileyim ya, ben İstanbul'u çok seviyorum.

Çok saçma gerçekten.