Public Reactions to Recent Protests

اونم اینه که من حداقل خودمو و جسارت

می‌کنم خدمت شماها. ما تو جایگاهی نیستیم واقعاً برای مردم که

دویست و بیست

شبه تو خیابونن مثلاً تعیین تکلیف بکنیم.

بگیم مثلاً تو به این اعتراض بکن یا نکن، اینجوری باش،

اونجوری نباش.

من برمی‌گرده به همون تجربه خودم. من-

سازمان‌دهندگان چی؟

عرض می‌کنم خودتون اذان داشتین که اون تجمعاتی که سازماندهی داره می‌شه

اصلاً خیلی کمتره. تجمعات روستاها، شهرهای کوچک، تجمع

حاشیه ای در مناطق تهران اصلاً هیچ‌گونه سازماندهی

آنچنانی. سازماندهیش برآمده از مثلاً چهار نفر توی یه

مسجد و هیئت و دو تا کاسب و ایناست. من چون دارم میرم و دارم

می‌بینم.

درسته.

طرفم یه نظراتی داره.

صبح

که شهادت آقا رو اعلام کردن ماه مبارک بود دیگه خاطرتون

هست.

بله.

من بیرون بودم تو خیابون انقلاب بودم همینجوری نشسته بودیم.

زمان روضه و نمی‌دونستیم باید چیکار کنیم. واقعاً دارم می‌گم.

نزدیک چهارراه ولیعصر تو ضلع شمالی ما با

رفیقامون نشسته بودیم و همین پیش که هیچ حرفی نمی‌زد

هیچ کاری نمی‌تونستیم-- آفتاب کم‌کم طلوع کرد و من یهو

دیدم این خیابون پر آدمه و

یه صحنه خیلی عجیبی بود. فکر نمی‌کنم تا روزی که

زنده ام بتونم فراموشش کنم. یه عالم آدم

گریه می‌کردن. خیلی شدید. صدای شیون

بلند بود و می‌آمدن و می‌رفتن. ببین حتی جهتی

نداشت. میگم داشتن می‌رفتن چون من چهارراه ولیعصر

بودم

تقریباً. دقیق‌تر بگم نزدیک برادران مظفر، ضلع

شمالی، لب جدول.

بعد یه عده می‌رفتن به سمت میدان انقلاب.

یه عده جلو ما می‌رفتن به سمت چهارراه ولیعصر. این بود.

مردم اینجوری اومدن تو خیابون. نه سازمان‌دهنده‌ای داشتن نه چیزی.

پیام رهبر انقلاب چی بود؟ گفت در این چند-- هشت روز فکر می‌کنم که جامعه

رهبر نداشت. این امت مبعوث بودن که داشتن جامعه رو

رهبری می‌کردن. هنوزم به نظر من فرمان دست خودشه.

کسی که دویست و بیست شب دویست و دارم چقدر

تجمع و مردم یادمون نره روز قدس داشت بمبارون می‌کرد.

طرف شهید شد. اینا، اینا داشتن راهپیمایی می‌کردن.

اصلاً شما

اینو تو هیچ جنبش ضد استعماری پیدا نمی‌کنی.

من واقعاً سواد علوم اجتماعی مثل شما دو بزرگوار ندارم.

تاریخ خوندم. هیچ جایی شما اینو نمی‌بینی.

تظاهرات داشتی می‌کردی روز قدس، روزی که جهانی همه

تظاهرات می‌کنن، راهپیمایی می‌کنن، بمب می‌زد.

باز من حضور داشتم. وضعیت اینجوری بود.

الانم اینا اومدن و بینیا بین الله فکر می‌کنم همه

ما می‌دونیم.

مسئولین هم به نظر من می‌دونن. و اگر کسی هم شک داره واقعاً بره

فکر کنه. اون برنامه‌ای که دشمن داشت، اون

برنامه‌ای که ترامپ داشت، اون گردن‌کلفتی که روز

اول می‌کرد، رفت تو مارا لاگو نشست حرف زد، از این

برمی‌آمد که می‌گفت الان زدم خبرو اعلام می‌کنم هجده

نوزده عده‌ی پلاس رو سرشون در میارم.

یک چیز اضافه‌تر، سنگین‌تر. بعداً صداش دراومد گفت کردها رو

مسلح کرده بودم. این مثلاً اینا کار نکردن.

حتی عتاب کرد، توبیخ کرد.

این بود. بعد یهو این مردم از یک جایی دراومدن

و که ما نمی‌دونیم چجوری واقعاً. من واقعاً هیچ فهمی ندارم.

اومدن و نگه داشتن. و واقعاً شما می‌بینی که آمریکایی‌ها،

صهیونیست‌ها هیچ plan B برای این نداشتن.

برا با-- برای شهر موشکی جواب داشت، برای پدافند جواب

داشت،

برای نیروی نظامی جواب داشت، نقشه عملیات زمینیشو کشیده بود.

اینا بچه نیستن. اینا

صد ساله دارن می‌جنگن. با همه دنیا جنگیدن، از همه نسل‌کشی

کردن. اینو جواب نداشت. ولی مردم اومدن.

حالا تو این شرایطی گیر کردیم با هزار تا فشار

طرفدار بهش میاد، فشار اقتصادی و موانع نشین

و یه جاهایی هم اختلاف نظر داره و هیچی

حداقل دیگه بذاریم نظرش هم بگه دیگه.

اگه این آدم الان نظرشو نگه-- خب ببین مثلاً آقای-- آقا

محمدرضای بزرگوار میگن که خب مثلاً نماینده‌اش بره نطق

کنه. من دارم میرم میگما-

خودشم بنویسه.

سریع میگه، میگه آقا مجلس تعطیله. خودش بنویسه که خودش این

کاره نیست. خودش بقال بوده اومده ولی داره مملکت نگه

می‌داره.

میوه فروش بوده داره مملکتو نگه-- کارگر بوده این داره مملکت رو نگه

می‌داره.

درسته ولی-

خیلی محکم میگم اینو-

یه بخشی از اینا که ریزشت کرد-

من خیلی محکم میگم. اینا نگه داشتن. خدا شاهده اینا نگه

داشتن