Spór o Popiełuszkę i Pileckiego w Muzeum II Wojny Światowej

Panie profesorze Wnuk, ja sobie nie życzę, żeby pan mówił, że ja

usunąłem

księdza Jerzego Popiełuszkę i Jana Pawła II z ekspozycji.

Usunąłem wasz film,

w którym były te postaci wśród wielu innych, a przygrywał

im House of the Rising Sun. I usunąłem ten film.

Był też na tym filmie pan pre-prezydent Adamowicz i wiele innych

postaci. Wielu też nie było. Ja usunąłem film, a nie

postacie. Natomiast chciałbym panu profesorowi

Wnukowi przypomnieć,

bo pan profesor jest z Lublina, ja jestem z Gdańska, że jako

działacz społeczny, ruchem społecznym doprowadziłem do

tego, że niedaleko, w Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku,

w sercu

Gdańska, na terenie stoczni jest ulica

błogosławionego księdza

Jerzego Popiełuszki. Więc nie wypada chyba panu profesorowi

opowiadać o tym, że wyeliminowałem księdza Jerzego.

Bardzo pięknie pan profesor Wnuk opowiadał o kontekście międzynarodowym w

swojej wypowiedzi, o tym, jaki był to czas.

Ale ja przypomnę, że był to też czas, kiedy panowie czyściliście

sowieckie groby i składaliście na nich kwiaty.

To był ten sam czas, kiedy dyrekcja Muzeum II Wojny Światowej

opiekowała się sowieckimi grobami żołnierzy Armii

Czerwonej na cmentarzu. To był ten czas,

kiedy na Uniwersytecie Gdańskim pokazaliście wystawę, jakoby

II wojna światowa rozpoczęła się w roku tysiąc dziewięćset czterdziestym

pierwszym, a Andrzeja Kołakowskiego, którym, który na to

zareagował targaliście po sądach

i wysłaliście do rektorów informację, że powinien zostać z uniwersytetu

zwolniony. To był ten czas, panie profesorze, w tym pięknym

obrazie geopolitycznym zapomniał pan o kilku

ważnych sprawach. Zdaje się, że zapomniał pan też, że ten

intelektualny świat waszych idei rodzący się Muzeum

II Wojny Światowej zostało ogłoszone na łamach

Gazety Wyborczej. Nie wiem, czemu dzisiaj pan profesor nie chciał

się tym

podzielić. Drodzy Państwo-

A co

z tym zrobiono?

A ja nie wiem. To proszę pytać pana profesora Wnuka,

panie pośle.

No bo słyszeliśmy tutaj o jakichś wielkich ideach, natomiast zostało to

w konkretnym tytule prasowym

ogłoszone.

Myślę, że na tym, drodzy państwo, yy, mogę

skończyć, domagając się oczywiście także w tym

gremium jako prezes

Instytutu Pamięci Narodowej, naprawienia tej hańby, do której

pan profesor Wnuk doprowadził. Nienazywania polskich bohaterów,

yy, myszką Miki, niedoprowadzania do sytuacji, w której

dzisiaj pod Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku

trzeba rozdawać lupy, żeby znaleźć rotmistrza

Witolda Pileckiego. Pani minister Wróblewskiej

współczuję, że musi zarządzać taką tykającą bombą,

bo jeszcze nie

wiem, co może przyjść do głowy profesorowi

Wnukowi.

Dziękuję.

Dziękuję. Pan Mateusz Szpytma, wiceprezes Instytutu

Pamięci

Narodowej.

Szanowny Panie