Historical Punishments in Thailand
นี่คือเครื่องมือที่ใช้ลงโทษนักโทษไทยค่ะ
เบ็ดเหล็กค่ะ จะเกี่ยวเบ็ดเหล็กเข้าไปไว้ที่ใต้คางของนักโทษ
แล้วก็ชักรอกให้เท้าลอยพ้นพื้นดิน ไม่ให้คางหลุดจากเบ็ดเหล็กค่ะ
ตะกร้อค่ะ ทำจากหวายเหมือนตะกร้อปกติ
แต่ข้างในจะมีเหล็กปลายแหลมติดไว้ค่ะ และให้นักโทษเข้าไป
จากนั้นก็จะให้ช้างเตะตะกร้อให้กลิ้งไปมา
ถือว่าเป็นการเจ็บปวดจากการถูกเหล็กแหลมตำทั่วตัวเลยค่ะ
หีบทรมานค่ะ เป็นกล่องไม้ขนาดพอดีตัว เพื่อล็อกไม่ให้ขยับได้ค่ะ
จากนั้นก็จะปิดฝาให้แน่น แล้วมีรูเจาะไว้ให้พอหายใจได้ค่ะ
การวางจะวางนอนหรือวางยืนกลางแดดก็ได้ ซึ่งเป็นการทรมานให้สารภาพค่ะ
กลัง หรือ คลัง คือเครื่องที่ใช้กระบอกไม้ไผ่ร้อยโซ่ไว้ข้างในค่ะ
เพื่อล่ามคอของนักโทษ 2 คนไว้ด้วยกัน
นักโทษ 2 คนจะถูกบังคับให้ทำกิจกรรมร่วมกันตลอดเวลาเลยค่ะ
ไม่ว่าจะเดิน นั่ง นอน หรือขับถ่าย
การที่คอถูกยึดติดกันทำให้เกิดความยุ่งยาก ทรมาน
และเสี่ยงต่อการถูกโซ่รั้งคอและบาดเจ็บได้ค่ะ ถ้าเคลื่อนไหวไม่พร้อมกัน
ตะโหงกค่ะ ทำด้วยไม้คล้าย ๆ กับขื่อ แต่ยาวกว่า 3 เท่า และสวมไว้ที่คอค่ะ
เครื่องนี้พอเดินได้และใช้มือทำงานได้ค่ะ แต่หลบหนียาก
มักใช้กับนักโทษที่มีโทษหนัก เพื่อป้องกันการหลบหนีระหว่างทางค่ะ
ขื่อ หรือภาษาในคุกเรียกว่า การล็อกล้อ ค่ะ
จะให้นักโทษนั่งตรึงอยู่กับพื้นค่ะ
แล้วใช้ขื่อล็อกข้อมือและข้อเท้าเพื่อไม่ให้ขยับได้ค่ะ
จะลงโทษในที่โล่งแจ้ง ข้ามวันข้ามคืนเลยค่ะ
คาไม้ไผ่ค่ะ เป็นไม้ไผ่ยาวประมาณ 3 เมตร สวมไว้ที่คอ
หลัก ๆ คือใส่ไว้เพื่อประจานค่ะ
ว่าไปทำความผิดมา สามารถเดินไปไหนมาไหนได้ตามปกติ
ทั้งหมดนี้เป็นการลงโทษที่เน้นความเจ็บปวดและทำให้คนหวาดกลัวค่ะ
แต่ปัจจุบันถูกยกเลิกไปหมดแล้วนะคะ เพราะราชทัณฑ์ไทยเปลี่ยนแนวคิดค่ะ
ให้เป็นการฟื้นฟูเพื่อให้นักโทษกลับมาใช้ชีวิตได้อีกครั้งค่ะ
End of transcript · 399 words