Commemoration of Hamas Attack Anniversary

Vandaag is het 7 oktober, de dag waarop

precies drie jaar geleden Hamas de grootste massaslachting op

Joden pleegde sinds de Holocaust.

twaalfhonderd onschuldige mannen, vrouwen, kinderen en

baby's werden door jihadisten die luid Allahu akbar

schreeuwden op de meest gruwelijke wijze vermoord,

verkracht, gemarteld en verbrand.

251 mensen werden ontvoerd naar de tunnels van Hamas.

Velen van hen overleefden deze hel niet.

Het was een dag zoals het de tijd van de barbaarse profeet Mohammed.

Een dag waarop de islam opnieuw haar ware gezicht liet zien.

Een dag die we nooit mogen vergeten.

En als wij hier in Nederland de islamisering niet snel

stoppen en onze grenzen niet sluiten, is dit ook wat ons te wachten staat.

Want overal waar de islam sterker wordt, zijn joden,

christenen, andersdenkenden, ongelovigen,

kafirs het slachtoffer.

Israël sloeg gelukkig keihard terug en verdedigt zijn land

en volk met alle noodzakelijke middelen.

De houding van veel Europese landen, Nederland voorop,

is om je kapot voor te schamen.

Nederland is van een van de grootste vrienden van Israël onder leiding van

Jetten veranderd in een van de grootste Israël

haters.

In plaats van dat ze Israël in hun strijd tegen terreur steunen, komt

Nederland met boycots, sancties en veroordelingen

tegen Israël en het Joodse volk. We worden bestuurd door een

kabinet dat hiermee het antisemitisme voedt in plaats

van bestrijdt. Met als gevolg dat heel veel Joden hier

inmiddels niet meer met een keppeltje over straat durven gaan.

Dat synagoges en scholen door terroristen worden aangevallen,

dat rabbijnen worden belaagd.

Maar dit is Nederland en Joden horen

bij dit land. Niet de Joden moeten ons land worden

uitgejaagd,

maar juist al die Jodenhaters moeten Nederland uit.

We moeten daarom vandaag niet alleen herdénken.

We moeten ook kiezen. Kiezen tegen antisemitisme,

tegen Hamas, tegen een Palestijnse terreurstaat,

tegen islamitisch terrorisme, tegen de Israël

haat van Jetten met zijn laffe sancties.

Maar we moeten juist voor Israël zijn, voor vrijheid,

voor het recht van Israël om zichzelf te verdedigen.

Voor de enige democratie in het hele Midden-Oosten.

Drie jaar na 7 oktober eren wij

vandaag de slachtoffers. We staan naast de

nabestaanden. We staan pal achter de Joodse

gemeenschap en we staan natuurlijk voor Israël.

Laten we Israël voluit steunen en het lef hebben om

hardop en vol trots te zeggen: ik ben een

vriend van Israël. Am Israel

Chai.