Discussion on China's Economic History

صبحم وایسم اینجا غر بزنم راجع به گذشته. نگاه کنیم.

حالا من تا الهی صبحم وایسم اینجا غر بزنم راجع به گذشته

قاسم زنده می‌شه؟

سداسن زنده می‌شه؟

چی گیرمون میاد؟

بیاییم یک واقعیت رو بپذیریم

که ما

همون کاری که ماو برای چین کرد. آقای دکتر گفت

چینی‌ها همیشه یکی از اقتصادهای بزرگ دنیا

بودند اما صد سال

تحقیر شدند.

ماو اومد چی کار کرد؟ ماو اومد این صد سال تحقیر رو

پایان داد. چه‌جوری پایان داد؟ گفت من به

خودم باور دارم که جلوی آمریکا بشینم با آمریکا مذاکره کنم.

چین

بعد از سال هفتاد و شش و مردن ماو نبود که پیشرفت کرد.

بعد از سال هفتاد، هفتاد و یک که ماو این

باور رو به خودش پیدا کرد که من می‌تونم با دنیا

ارتباط برقرار بکنم بود که پیشرفت کرد

و امروز تو چین که بنده امشب دارم مشرف می‌شم،

مجسمه ماو رو پرستش می‌کنند به

عنوان کسی که نه به عنوان کسی که انقلاب فرهنگیش

مردم چین رو بدبخت کرد، نه به عنوان کسی که در زمان

حکومتش، نه به عنوان کسی که

انقلاب فرهنگی کرد، نه به عنوان-- می‌دونین که تا چهل سال پیش تو

چین

احوالپرسی این بود که شام خوردی یا نه.

کسی ماو رو به عنوان مسئول اون یاد

نمی‌کنه. ماو رو به چه عنوانی یاد می‌کنند؟ به عنوان

کسی

که صد سال تحقیر چین رو پایان داد و

اجازه داد چین از اون فرصت استفاده

کنه، جهش کنه به جلو.

ما نه جام زهر نیاز داریم