حضور الشهداء والإيمان والصمود في مواجهة الصعاب

روح شهدا همه حاکمن، همه حضور دارن. مگه میشه مثلا شهید مقدم اینجا نباشه امروز؟

قطعا اینجا هستن. شهدای بزرگوار هستن. البته ما که نمی‌بینیم، بله دلتنگشون می‌شیم ولی اینکه جای خالی نه جای اونا خالی نیست.

ما قادر نیستیم اونا رو ببینیم. اونا ما رو می‌بینن.

از همین بچه میدونا چقدر ما بچه‌ها دگم و پکر و ناراحت و پریشون رفتیم.

افتخاره بچه‌ها. دعا اینجوری بود. فاتح همه سوختای بچه‌ها، موشکای سوختانه بچه‌ها.

یه روز رو می‌بینید آقای شرایط سخت تو اون روزهای تعیین کننده برای کشور می‌بینید ایستادگی می‌کنه و اونها خیلی اثر داره، خیلی ارزش داره.

می‌بینید یهو مسیر تاریخ یه نفر تغییر می‌کنه.

علمشو کی بهت داد؟ توانمندی کی بهت داد؟ کی دستتو گرفت؟

کی راهت داد؟ کی اجازه داد این کارو انجام بدی؟

اراده کی بود؟ اراده تو بود؟ او اراده کرد.

و ما رمیت اذ رمیت و لكن الله رمی. خدا تیر رو پرتاب کرد.

خستگی روحی یک انسان رو از پا می‌ندازه. زمانی آدم خستگی روحی پیدا می‌کنه که انگیزه نداشته باشه، اعتقاد نداشته باشه، نسبت به کارش معتقد نباشه.

این بی‌انگیزی ایجاد می‌کنه. یاد گرفتیم بچه‌ها، کارهای بزرگ بچه‌ها، مسیر دشوارو بچه‌ها با سلامت و استقامت بچه‌ها با یه اراده آهنی بچه‌ها میشه فتح کرد.

فتح میشه کرد بچه‌ها.