Discussion on National Unity and Criticism

به نظر بنده حائز اهمیته. بر این اساس ملت عزیز

با تداوم بر اعتماد به مسئولان دلسوز در هر سه قوه

که تلاش ایشان برای رفاه و سعادت ملت مشهود می‌باشد،

همچنان برای تضمین صیانت از منافع ایران اسلامی، هوشیار و فعال در میدان خواهد بود.

تعیین تکلیف ماجرای میدان چون حرف حرف بود.

میدان کماکان مردم ان‌شاءالله همان‌طوری که بودند در این ۱۴۰ روز،

کماکان در میدان هوشیارانه هستند ان‌شاءالله.

ممکن است کسانی با اخلاص تمام و از سر خیرخواهی،

انتقاداتی نسبت به عملکرد برخی از بعضی از مسئولین داشته باشند.

به نظر بنده در عین این که این اهتمام و نگرانی ایشان برای نظام،

همچون اشخاص خودشان سرمایه ارزشمندی به شمار می‌آید و فی‌نفسه امری مطلوب قلمداد می‌شود،

این عزیزان که بعضی از ایشان از زمره پیشروان بصیرت هستند،

باید مراقب باشند تا این رویکرد،

اولاً ظلمی را بر بی‌گناهی روا ندارد که آن خود منشأ محرومیت از برکات و عنایات می‌گردد

و ثانیاً موجب شکست وحدت و انسجام اجتماعی نگردد که با حفظ این جهاد،

انتقادها موجب رونق و شکوفایی امور خواهد شد.

آیا حضرت آقا می‌گه انتقاد نکنید دیگه؟

این تصریح داره در انتهاش.

تصریح داره حضرت آقا که انتقاد کنید اما دو تا شرط آقا داره می‌ذاره.

اولاً آقا رعایت انصاف، یا ظلمی را بر بی‌گناه، من واقعاً متأسفانه می‌دیدم که مثلاً

حالا چون این موضوع بحثمون از حالا هم کسان دیگری هم ناظر به بحث‌هایی که تو برنامه شده بود،

آقا ظلم تو نمی‌تونی به خاطر این که می‌خوای انتقادی از مسئولی بکنی،

هر آنچه که به ذهنت می‌آد بر زبانت جاری بکنی، همه رو متهم بکنی و همه یک یا بعضاً القاب نسبت بدی و این‌ها.

ثانیاً موجب شکست در وحدت و انسجام ملی نگردد، انسجام اجتماعی نگردد.

چطور می‌بینید این بند بسیار به نظر من مهم رو و تذکر مهمی که از آقا داره می‌ده؟

ببینید ما یه بحثی رو داشتیم الحمدلله رب العالمین تو این برنامه قبلاً گفته شده

و امروز دیگه آقا فرمایش می‌کنند، دیگه خیالمون راحت می‌شه که حرف غلطی نزدیم.

آقا اختلاف داخلی تو مملکت ما هست. دعواهای انتخاباتی هست.

اختلاف در رویکرد اداره جامعه، اداره مذاکرات، متن تفاهم‌نامه هست.

ولی امروز که شما داری با اجنبی می‌جنگی، اون هم جنگی که واقعاً به معنای واقعی کلمه وجودیه.

ما به زبان‌های مختلف از طریق کارشناس‌های مختلف داخلی و خارجی تو این برنامه نشون دادیم

که این‌ها واقعاً کمر به قتل ما بستند به عنوان یک ملت.

امروز روزیه که باید این‌ها رو شما بالاخره در نظر بگیری. ببین یه زمانی می‌رسه که شما می‌گی آقا الان وقت دعوای داخلی نیست.

مثال معروفه دیگه، یه خانواده‌ای ممکنه هزار تا اختلاف با هم داشته باشن ولی وقتی یک زورگیر متجاوزی داره با تبر سعی می‌کنه در خونه رو خورد کنه بیاد تو،

الان مثلاً دیگه زمان اختلاف بین دو برادر یا این دو تا برادر با پدر خانواده که نیست. حالا اول فعلاً اینو جمعش کنیم.

باز حضرت آقا دارن فرمایش می‌کنن که آقا انتقاداتتونم داشته باشین که چطور میشه بهتر کار کرد.

این موجب رونق و شکوفایی میشه. اما موجب رونق و شکوفایی میشه و به منتقدین هم ایشون داره وزن میده.

ببین یه تفکر غلطی هم که از اون طرف حاکم بود این بود که هر کی انتقاد می‌کرد یه عده می‌آمدن می‌گفتن، یه عده‌ای که اونام باز بعضاً خیلی‌هاشون برادر ما هستن، سوء نیت ندارن، می‌گفتن آقا تو هم مثل نتانیاهو می‌مونی.

نه این‌طور نیست. این انتقاده خوبه تو جای خودش،

ولی باید در نظر داشته باشیم که باعث شکست وحدت در جامعه نشه.

یعنی جامعه ما دوباره درگیر دو قطبی‌های کاذبی که می‌تونیم بشیم، نشیم.

الان فعلاً یه دو قطبی وجود داره، اونم اینه که ایران و اجنبیه.

ایرانی که داره با دشمن کودک‌کش و بی‌اخلاق و بی‌همه‌چیز

خارجی مبارزه می‌کنه و اول باید اینو حفظش کنیم.

بعد حالا وقت برای دعوای داخلی زیاد داریم و به محض اینم که

ان‌شاءالله فائق بشیم بر دشمن، برمی‌گردیم.

اون دعواهای داخلی در جایگاه خودش کاملاً محترمه‌ها.

اصلاً انقلاب کردیم که بتونیم این دعواهای داخلی رو بکنیم.

این اصلاً چیز، ولی یه وقتایی باید اون وجه شرایط و زمانه رو در نظر گرفت به نظر من.

ما راجع به...

من همین‌جوری دارم نگاه می‌کنم این بند چقدر این بند قشنگه، چقدر این بند اعتدال داره،

چقدر هم این‌ور رو می‌بینه هم اون‌ور رو می‌بینه، چقدر آقا داره نکات مختلف رو همه رو یک‌جا با همدیگه می‌بینه.