Student Struggles and Challenges in Albania

E para nga Parlamenti del më thotë Beqiria dhe Kiçina më

thonë mua kthehu nga studenti po studentë më jam duhet të nxjerrë kartën e

studentit e vete.

Unë kam studiuar në Fakultetin Ekonomik të Tiranës, kam mbaruar

bachelorin dhe jam aktualisht në vitin e dytë master.

Më është dashur për pesë vjet të shkoj në punë dhe në shkollë.

Po kjo është rinia shqiptare.

Është e dhimbshme të jetosh këtu. Unë këtu nuk kam asnjë

familjar.

Në qoftë se unë arrestohem sot, nuk ka kush vjen të më gjejë këtu.

Motrën vëllain i kam larguar prindërit emigrim, prandaj kam dalë

këtu. Kjo është shpresa jonë e fundit.

Edhe prindërit duhet të na dalin në ndihmë. Nuk ka më.

Nuk ka më rrugë zgjidhje. Të pasurohen ata nga taksat

tona, të blejnë vila, të jetojnë ata në apartamente apo

Belinda Balluku. Të tërhiqen nëpër studentë që nuk kanë

bërë

asgjë dhe dënohen një punë njëqind e gjashtë.

Ndërkohë që ata që del video me Argita gasit Florën,

sadrejt që ne e kemi ajo ta zbresin, lizohen nga makina.

Po është e dhimbshme kjo.

Më vjen shumë keq se babai im nuk e di që jam këtu dhe i kam thënë që nuk jam këtu

se nuk do të përfshihej pjesë e dhunës së tyre.

Po ama kak këtë gjë, këtë e meritonte. Këtu dhe ka sjellë.

Nuk ka vërtetë, nuk ka më shpresë. Çdo ditë më motivon është

fakti që një ditë mund të iki nga këtu dhe jam shumë e lodhur me çdo gjë.

Pat të më dëgjoni njëherë dëgjoni njëherë studentët.

Nuk di a të paktit në çfarë forme dua të dëgjojnë.

Sa dinë vetëm formën e dhunës. Po flasin panelet televizive.

Po se jemi lodhur nuk duan më jo fjalë. Kështu jo fjalë është këtu.

Vepro bën. Mu kulla shumë të bukura.

Ku do të arrijë ta blej ndonjëri kullën e tyre?

Më thuaj si mund të arrijë me pesëdhjetë dhe tridhjetë mijë lekë rrogë?

Detyrohemi të jetojmë në shtëpi me goca që dhe nuk i njohim fare dhe të

zbardhim qeranë e muajit.