Soldier's Sacrifice During Airstrike

من میگم یادش که میفتم واقعا گریه‌ام می‌افته.

یک کسی تعریف می‌کرد توی این کلیپ‌ها دیدم که می‌گفت داشتم من تو جاده

رانندگی می‌کردم وسط حمله هوایی، یکی پای این دستگاه‌های

ضد هوایی اینا وایساده بود، سربازی

و وایسادم همین جوری نگاش کردم که این مثلا الان می‌میره یا صد--

مثلا

ده ثانیه دیگه، یک دهم ثانیه دیگه.

یارو به من می‌گفت که سربازه به من گفت برو الان...

عشق.

چه فایده‌ای داره اینا رو پخش کنم؟ نه می‌خوام بگم-

سربازه گفت برو که الان جون خودتم در خطره، آره.

یعنی به خودش فکر نمی‌کرد، به من فکر می‌کرد.

تقریبا یقین داشته که الان خودش کشته میشه

و کسی که اون پا وایمیسته مطمئنه که...

طولانی نخواهد بود عمرش. مطمئنه، یقین داره که

اینجوری میشه.

یعنی یه ته ته از خودگذشتگیه اون لحظه‌ای که شما میری

پای ضد هوایی، پای لانچر، پای رادار،

هر آنچه که...

می‌دونید این دوش پرتاب‌ها چجوریه؟ مکانیسم‌ش.

یه مثل این دوئلا هستن که هر کی زودتر اسلحه بکشه.

اینایی که

ما تازه آوردیم.

یه ثانیه، مثلا کسی از یک دقیقه شما

فرصت داری که قفل کنی رو یارو شلیک کنی چون اونم رو تو شلیک

می‌کنه و هر کی زودتر شلیک کنه، هر کی زودتر جا خالی بده اون برده و الا

می‌میره. یعنی

شانس زندگی شما پنجاه پنجاه‌ست