Discussion on Migration and Conflict in Cyprus

Άρα πρώτα πρέπει να γεωγραφικά να αυτο-αυτοπροσδιοριστούμε και να αντιληφθούμε ότι όλα αυτά που τεκταίνονται αφορούν την Κύπρο.

Με ρώτησε ένας δημοσιογράφος, γιατί πάνε ρώτατε δεν έρχονται αυτούς τους μετανάστες που δεν είναι μετανάστες,

ούτε οικονομική μετανάσταση, εισβολή αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, σχεδιασμένη. Από την νέα εντάξει πραγμάτων,

για να ανακατώσει τους πληθυσμούς της Ευρώπης,

να προκύψει ένας καινούργιος πληθυσμός που να έχει ανάγκη, προσέξτε το τελευταίο,

μια καινούργια θρησκεία.

Μια πανθρησκεία.

Αυτό είναι σχέδιο παλαιόν, αιωνιστικό, το οποίο τώρα εφαρμόζεται.

Και θα επιμένουν να το εφαρμόσουν.

Ούτε και με τα γεγονότα της Γαλλίας θα λυγίσουν. Διότι υπάρχουν μυστικές δυνάμεις πέρα από τις εθνικές κυβερνήσεις που πρότεινουν αυτά τα σχέδια.

Προήθηκε ο ηθικός πόλεμος σε όλον τον δουλειά

και ανατράπει όλοι ο ηθικός κώδικας της χριστιανοσύνης.

Σήμερα οι άντρες γίνονται γυναίκες, οι γυναίκες γίνονται άντρες.

Όλοι ξέρετε τα σύμφωνα συμβίωσης, τις ιωθεσίες, τις περίεργες, τους περίεργους γάμους.

Μετά ήρθε ο οικονομικός πόλεμος.

Έγινε ο νους της γυναίκας, μετά έγινε ο νους των παιδιών μας, των εγγονιών μας.

Και τώρα σου λέει πρέπει να γίνουμε και τον νου των παπάραν και των δεσποτάδων.

Πιάνουμε σειρά δηλαδή.

Αντιλαμβάνεστε ότι είναι ένας πόλεμος που γίνεται σε συνθήκες τάχα μου ειρήνης, αλλά ο πόλεμος γίνεται. Δεν

είναι τώρα που ξεκίνησε ο πόλεμος. Ούτε πόλεμος είναι ανάγκη να ξεκινήσουν τα τυφέκια, να χτυπούν εδώ δίπλα μου τα Ρατσά και να φοβηθούν οι κάτοικοι του πλατεία του Ρατσάς.

Γίνεται ο πόλεμος και γίνεται μέσα μας και γίνεται μέσα σε αυτά

τα οποία όλοι έχουμε είτε επί τραβέρζια είτε εις την τσέπη μας.

Και ξέρετε πολύ καλά τι εννοώ.

Άρα όλοι είμεθα σε πόλεμη κατάσταση.

Προ καιρού.

Πρώτα εγκαταλαμβάνει ο πόλεμος ήταν και είναι ηθικός.

Δηλαδή τι σημαίνει ήταν ηθικός. Πολεμούμε με τις εντολές του Χριστού.

Πώς να τις κρατήσουμε και πώς να κρατηθούμε από αυτές.

Πόσο να μετανιώνομαι και πώς να μετανιώνω.

Και είναι λίγοι που μιλούν για μετάνοια σήμερα.

Μετά έχουμε τον οικονομικό πόλεμο.

Η Κύπρος ήταν από τα πειράματα, το κούρεμα.

Και τώρα ζούμε και τον άλλο πόλεμο. Και με ρωτούν, μα γιατί δεν έρχονται οι μετανάστες στην Κύπρο, έρχονται κάτι λίγοι εμάς.

Κάτι που χάνουν το δρομολόγιο και φτάνουν στο ακροτήριο γκρέπο.

Έδωσα μία αναπάντηση το λίγο σκληρή,

αλλά νομίζω είναι αληθινή.

Τους λέω, νομίζω για δύο λόγους. Πρώτον οι άνθρωποι θέλουν μια δουλειά και η Κύπρος τώρα έχει ανεργία για τους Κυπρίους.

Άρα δεν θα έχουν δουλειά στην Κύπρο.

Αλλά είναι σχέδιο και το σχέδιο είναι η Κύπρος να μην είναι μέσα σ' αυτόν το πρόβλημα, το μεταναστευτικό.

Και μας σώζει εμάς ο δεύτερος λόγος, δηλαδή που δεν έρχονται οι πολλοί μετανάστες.

Σκεφτείτε δηλαδή να έρθουν εδώ πεντακόσιες χιλιάδες μουσουλμάνοι

και να έχουμε δίπλα και άλλους τόσους έπηχους.

Ο λόγος τους λέω που δεν έρχονται είναι διότι μας θεωρούν εν πόλεμη ζώνη.

Αυτός είναι ο λόγος.

Ήμουν στον Λίβανο.