Liban: apel do UE o sankcje wobec Izraela po bombardowaniach
Panie ministrze, panie komisarzu, widzą państwo ten mały klocek Lego? To wszystko, co zostało z przedszkola na południu Bejrutu, zrównanego z ziemią przez izraelską bombę.
Obiecałam siostrom prowadzącym tę szkołę, że przywiozę go tutaj wraz z pytaniem: dlaczego Unia Europejska nic nie robi w obliczu tych okrucieństw?
A skoro odmawiają państwo dostrzeżenia tych okrucieństw, przyniosłam państwu również ten odłamek izraelskiej rakiety, która uderzyła w ośrodek dla osób z niepełnosprawnościami.
Skoro odmawiają państwo ich dostrzeżenia, opowiem państwu tutaj, w tej sali plenarnej, o tych, których spotkałam w Libanie.
Dali, 13 lat, który stracił matkę, część czaszki i nogi pod izraelską bombą.
Danane, czteroletnia dziewczynka po amputacji obu nóg, która straciła rodziców w wybuchu swojego domu.
Panie komisarzu, co im pan powie? Że UE wolała zwlekać, zamiast skończyć ze współudziałem?
Każdego dnia w Libanie ginie lub odnosi rany 12 dzieci. Jeszcze więcej od rzekomego zawieszenia broni z 17 kwietnia.
Jak więc wierzyć, że to ogłoszone w tym tygodniu będzie przestrzegane?
W ciągu kilku dni izraelska armia wzięła już zresztą na cel Bejrut i południowy Liban.
Krew tych dzieci, panie komisarzu, pani minister, będzie również na waszych rękach, dopóki odmawiacie nałożenia sankcji na Netanjahu
i zawieszenia układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a Izraelem, czego domaga się ponad milion obywateli europejskich.
Gdyby wielcy tego świata, zgromadzeni na szczycie G7 czy w Radzie Europejskiej, mieli w sobie choć krztę człowieczeństwa,
oto co by zrobili, zamiast prowadzić kolejne jałowe dyskusje.
Aby pewnego dnia dzieci w Libanie znów uczyły się czytać w szkołach, zamiast chronić się przed bombami.
Dziękuję.
End of transcript · 253 words · machine translated
Transcribed and translated with TranslateMom. Paste any video link to get subtitles and a transcript in your language.
Original transcript (French)
Monsieur le ministre, monsieur le commissaire, vous voyez ce petit bout de Lego, c'est tout ce qu'il reste d'une école maternelle au sud de Beyrouth pulvérisée par une bombe israélienne. J'ai promis aux soeurs qui gèrent cette école de le ramener ici avec cette question, pourquoi l'Union Européenne ne fait-elle rien face à ces atrocités ? Et puisque vous refusez de voir ces atrocités, je vous ai aussi apporté ce débris de missiles israéliens qui a frappé un centre pour personnes en situation de handicap. Puisque vous refusez de les voir, je vous parlerai ici dans cet hémicycle de celles et ceux que j'ai rencontrés au Liban. Dali, 13 ans, qui a perdu sa mère, une partie de son crâne et de ses jambes sous une bombe israélienne.
Danane, 4 ans, amputée des deux jambes, qui a perdu ses parents dans l'explosion de sa maison. Monsieur le commissaire, que leur direz-vous ? Que l'UE a préféré tergiverser plutôt que d'en finir avec sa complicité ? 12 enfants sont tués ou blessés chaque jour au Liban. Encore plus depuis le prétendu cessez-le-feu du 17 avril. Alors comment croire que celui annoncé cette semaine sera respecté ? En quelques jours, l'armée israélienne a d'ailleurs déjà ciblé Beyrouth et le sud du Liban.
Le sang de ces enfants, monsieur le commissaire, madame la ministre, sera aussi sur vos mains tant que vous refusez de sanctionner Netanyahou et de suspendre l'accord d'association entre l'Union Européenne et Israël comme le demandent plus d'un million de citoyens européens. Si les grands de ce monde, réunis au G7 ou au Conseil Européen, avaient ne serait-ce qu'une once d'humanité, voilà ce qu'ils feraient plutôt que d'énième palabre. Pour qu'un jour, les enfants du Liban apprennent de nouveau à lire dans des écoles plutôt qu'à se protéger des bombes.
Merci.
