Politie aan de deur om mogelijke actie bij tentoonstelling

Oké, dan film ik u niet. Maar dan- Dan houdt u mij naar beneden.

Ik wil niet dat u mij filmt. Ik mag iedereen filmen vanuit mijn huis.

U mag mij zeker niet filmen. Nee. Oh, jawel, hoor. Nee, hoor.

Oké. U bent, uh, ongerust dat ik iets vind van een- U mag hem wegdoen, dat heb ik u net gezegd. Nee. Ik wil niet dat u mij filmt.

Laatste keer dat ik het zeg. Oké, dan zijn we ook klaar met het gesprek.

Prima. Dan oké, dan doe ik het nu naar beneden.

Zal ik u niet filmen, maar ik neem het wel op.

Ik heb u net verteld dat, dat wij, uh, dat wij signalen hebben ontvangen dat u mogelijk actie wil voeren.

Nee, nee, helemaal niet. Wat, en wat weten we er watjes meer over? Bent u het er niet mee eens?

Kunt u iets over vertellen? Ik, uh, er is een, uh, uhm, van wie komt dat signaal af?

Vanuit de politie. Nee, dat signaal komt niet vanuit de politie.

Dat is onzin. Nee, dat is geen onzin. Hoe komt u dan aan dat signaal?

Dat heeft ons, dat hebben we daar onderzocht.

Hoe heeft u dat onderzocht? Dat is echt onzin wat u nu staat te vertellen.

Kunt u er iets over vertellen? Nee. Nee, nee, nee.

U moet mij vertellen hoe u eraan komt. Kijk, ik zal u vertellen.

Ik heb, uh, veel Joodse vrienden en ik, uh, ben ook heel erg nauw, uhm, verbonden met de cultuur van de sjoel.

Sjoel is een Joods bedshuis en daar wordt een demo-, daar wordt een, uh, een demonstratie of een demonstratie, een tentoonstelling gehouden die, je wil niet zeggen antisemitisch is, maar wel degelijk anti-Israëlisch is.

En daar vind ik iets van. Ja. Dat mag ook. Ja.

Ja, maar dan zie ik niet wat u hier aan de deur komt doen.

Vragen wat uw sympathie is en wat u eventueel van plan bent.

Dat is eigenlijk de vraag. Ja, wat denkt u wat ik van plan ben?

Ja, ik vind het- Ik vind het- Daar komen we dus ook voor aan de deur.

Ik vind het, ik vind het werkelijk heel raar.

Ik bedoel, we leven in een vrij land. Iedereen mag zijn mening geven.

En ik krijg nu preventief verzoek van de politie die mij komt staan te vertellen dat ik ergens een mening over wil geven.

Dat is wat u doet. En als u dat onderzocht heeft, dan bent u kennelijk bezig mensen te monitoren die ergens iets van vinden.

Een andere conclusie kan ik niet trekken.

Ik zie dat het u iets doet. Hoe komt dat?

Ik zie dat het iets doet, dat, uhm, dat ik het ronduit schandalig vind, ronduit schandalig vind dat in een land waar gepolariseerd wordt, waar Joden bijna vervolgd worden, waar, uh, een rode lijn demonstratie waar ik afgelopen zondag was om daar verslag te doen,

dat daar openlijk wordt opgeroepen om Joden te vergassen.

En dat u dan naar mij komt omdat ik een mening heb over een demonstratie of over een tentoonstelling die op zijn zachtst gezegd nogal denigrerend is naar een Joodse bevolking.

En dan gaat u mij vertellen, ja, ik kan er echt pis en pisdrie van worden.

Dan gaat u mij lopen te vertellen dat ik een mening ventileer daarover en dat u dat onderzocht heeft.

Dat doet u niet uit eigen handje. En als u dat uit eigen handje doet, dan monitort u gesprekken, dingen, of weet ik veel hoe u dat doet.

Maar helemaal normaal is het niet. Het is echt niet helemaal normaal.

Even terugkomen op de vraag. Nee, nee, nee, nee, nee.

Het is idioterie zelfs. Het is idioterie.

Ik ben een vrij mens en ik ben niet verdacht voordat ik iets doe.

Dat is namelijk de basis van de hele Nederlandse samenleving, man.

We komen helemaal niet aan de deur omdat u verdacht bent.

U komt wel bij mij aan de deur. U komt mij vragen wat ik daar ga doen.

Ik ga daar zaterdag naartoe en ik ga daar zondag naartoe en ik zal daar de discussie voeren.

Met mij komen een paar vrienden. Met mij komen daar een paar mensen van de Joodse vertegenwoordiging hier op, uh, het eiland.

En dan vraag ik mij nog steeds af hoe u dat weet.

Want ik ben, ik ben er namelijk helemaal niet mee naar buiten gekomen. Wat is dat voor raar?

Het is toch niet zo moeilijk om dan te vertellen? Nee, nee, nee, nee, nee, nee.

U begrijpt het alsjeblieft niet. U begrijpt het helemaal niet, hè?

Ja, natuurlijk ben ik behoorlijk opgefokt.

In 40/45, in 1933. We zitten hier twee dagen, twee dagen na de viering van de herdenking van de Kristallnacht, toen Joden vervolgd werden, alleen maar omdat ze Jood waren.

U komt nu naar mij toe en zeggen van: nou, we willen even weten wat u daar in de sjoel gaat doen.

Gaat er een klein lichtje branden of zo?

Gaat er u dan geen lichtje branden? Hoe komt u daaraan?

Hoe komt u eraan dat ik daar naartoe ga?

Ik heb een mail gestuurd naar Chris den Hond.

Daar kunt u niet van weten. Nee, ik heb geen idee wie die meneer is.

En, uh, Chris den Hond is de honderden consul voor Israël in Nederland.

Met hem ben ik bezig om iets te vinden van dat ding.

Dus u bent van plan om het weekend wel die kant op te gaan met een aantal, hè, wat u zegt.

Ja, en mag dat niet of zo? Wat, wat is dan de bedoeling dat u daar bent?

Nee, daar gaat u helemaal niks aan. Dat is een bijeenkomst voor dialoog, voor dialoog en verbinding.

Mag ik daar een dialoog gaan voeren om mezelf te verbinden?

Hoor je wel wat je zegt? Het is een vraag.

Nee, het is een vraag. Het is idioterie.

Je komt hier half die deur binnen om mij te verhinderen dat ik dit gesprek opneem.

Dat is wat je staat te doen. Ja, ja, ja toch?

Dat vindt u? Nee, dat doet u. Nee, dat doet u. U zegt letterlijk tegen mij: u mag mij niet filmen.

Als dit ding nu omhoog gaat, komt u met het handje, mag ik niet filmen.

Dat, dat onderbouwt mijn verhaal meer dan voldoende.

Ik, heb ik gezegd, heb Joodse vrienden. Ik heb vrienden in Israël waarvan kinderen zijn overleden op 7 oktober 2023.

Ik denk dat ik een mening mag hebben over een bijeenkomst die in de sjoel gehouden wordt, die op zijn zachtst gezegd antisemitisch is.

En dan komt u mij hier thuis vertellen dat u wilt weten wat ik daar kom doen?

Het is de waanzin voorbij. Werkelijk waar, de waanzin voorbij.

Maak effe een fotootje Rens. Het is de waanzin voorbij.

Ik, uh- Hoe komt u aan die informatie? Ik ben klaar hier.

Hoe komt u aan die informatie? Nee. Ja, ik, ik, ik weet ook oprecht niet meneer hoe we aan de informatie komen, maar het is- Bij wie kan ik zijn om daar nader vragen over te doen?

Als u zo met mij in gesprek gaat- Hoe? Bij wie mag ik zijn?

U gaat toch ook met mij in gesprek? U steekt toch ook een handje uit als ik op de openbare weg- Er is geen gesprek met u te voeren, meneer.

Nee, natuurlijk is er geen gesprek met mij te voeren.

Ik hoef je toch ook antwoord te geven als ik naar een, naar een, naar een bijeenkomst ga voor verbinding en dialoog?

Ik kan ook helemaal geen contact maken. Nee, natuurlijk niet.

Hoe komt het dat het u zoveel doet bij u?

Dat heb ik u toch net uitgelegd? Nee, dat doet u niet. U bent alleen maar aan het- Nou, doe ik het nog één keertje heel erg vriendelijk.

Lieve jonge vrouw. Ja. Ik heb vrienden, zeg ik de tweede keer, in de Joodse samenleving.

Ik ben goed bevriend met degene die daar het museum runt, mevrouw Riet de Leeuw van Weg.

Die wordt opzijgezet door de kerk. Tweede keer dat ik u dat vertel.

Vertel ik het volgende verhaal nog een keertje voor de tweede keer.

Ik heb vrienden in Israël waarvan er slachtoffers gevallen zijn op 7 oktober 2023.

Ja, dat, dat snapt u? Ja. Dat ik dat- Dat is een andere vraag, hoor.

Ja, maar nee, maar, maar dat moet ik wel, want de eerste keer dat ik het vertelde, snapte u dat niet. Nee, hoor.

De eerste keer dat ik het u vertelde, snapte u het niet.

Gaat u verder. Ga maar verder. Vervolgens zie je dat er in de synagoge waar artefacten hangen van Joden die zijn afgevoerd in de Tweede Wereldoorlog, nadat er, ik ben niet vooropgezet met geschiedenis op school, er een anti-Joodse stemming is gecreëerd die in 1933 begon,

die zijn hoogtepunt vond op de Kristallnacht.

En dat ik twee dagen later namens de overheid aan mij vragen wat ik daar kan doen.

Ik kom daar een dialoog en verbinding aangaan.

Ja, dat weten we nog. Dat is toch- Maar, maar, maar waarvoor kom je dan praten?

Als ik dat-- nee, dan maak ik zeker er een probleem van, omdat u vanuit de overheid mensen die een dialoog willen aangaan, komt intimideren.

U zegt: ik kom hier niet. Maar ik zie helemaal nergens dat u komt intimideren.

Ik zeg u, ik zou vorige week, en ik kan u nog filmpjes laten zien, op die Rode Lijn demonstratie in, uhm, in Amsterdam.

Daar staan mensen te roepen: het zijn gasten van Joden.

Ze lopen met borden rond: alle Joden dood.

En dan vindt u dat daar geen mening over moet worden geroepen?

U bent werkelijk verschrikkelijk. En nu hebben wij-- mag ik uw naam?

U mag mij niet filmen. Ja, gaat u er ook staan daar?

Nou, dan ga ik zelf eventjes staan.