Demonstrant over geweld en onderdrukking in Gaza

Het kan wel. Het kan wel. Voor Israël. Voor Israël.

Waarom bent u gekomen? Ik ben gekomen omdat ik gisteren nog weer verzopen tentenkampen zag en ik kon het niet meer aanzien.

Het was te erg om gewoon niet te laten weten dat je hier het niet mee eens bent.

Nu en er wordt op dit moment daadwerkelijk genocide gepleegd. Keihard.

En als je ogen hebt en een hart, dan zie je dat.

En als we de grens niet trekken bij babymoord, waar trekken we de grens dan?

Dus het is voor mij al echt genoeg. Er blijven er zoveel mensen staan vandaag.

Maar het doet me ook wel pijn dat we hier weer moeten staan.

Dus het ja, ook ergens een soort teleurstelling dat we hier weer moeten staan.

Wat maakt dat een volk, een zo'n een volk wat zelf al het een en ander heeft meegemaakt, dat het toch tot dit soort enorme wreedheden in staat is?

Wat zit daar achter? Ik wil het begrijpen.

Ook lang voor 7 oktober was er al heel veel gaande.

Het is niet pas sinds toen dat er, zeg maar sinds toen is het geweld extreem toegenomen, maar het is daarvoor al zo lang een onderdrukking van het volk.