Kritiek op woke: morele superioriteit en de angst om vrij te denken

Waar ik veel last van heb is van de intimidaties van Wook en dat soort.

Van Wook?

Ja, dat ontzettende rechtlijnige, intimiderende, moreel, supriëre, politiek correcte, daar

zie ik echt het oude communisme weer opleveren.

Ja.

Met jezelf beter ook vinden dan andere mensen?

En andere mensen de les lezen en weten hoe het allemaal zit.

En wat stoort je daar dan?

Nou, het absolute en de morele superioriteit.

Het gelijk aan je kant.

Het gelijk aan je kant.

En niet alleen het gelijk, maar gewoon het morele gelijk.

Belammert het je ook in wat je schrijft?

Nee, dat niet, maar het is wel iets wat me enorm dwars zit.

Noem eens een voorbeeld van wat je dan stoort.

Dat er weer mensen geïntimideerd worden om vrij te denken, omdat je iets fout kunt zeggen.

En dat is natuurlijk wat in het communisme heel erg was, de angst om iets te zeggen en

dat het dan niet volgens de leer precies klopte.

Ik hou niet van het geestelen van mensen alsof ze niet deugen, als ze niet activistisch zijn.

Ik vind activistische wetenschap ook afschuwelijk.

Want daarin herken je de contouren van dat communisme?

Ja, heel erg.

En dat knellende korset.

Ja.

Wat het denken ook belemmert.

Ja, en die ideologie die altijd, dat je alle feiten past in die ideologie.

Dat vind ik afschuwelijk.

Als ik dat weer de kop zie opsteken.

Ja, want dat herinnert je aan van alles.

Heel erg.

En ik vind het echt naar geestig soort denken.