یخچال خالی یک جوان ایرانی؛ گرانی مرغ و مواد غذایی

سلام این وضعیت یخچال من جوون ایرانی‌ام. این پنیر دویست و هشتاد و نه هزار تومن که قراره تقریبا یک ماه دیگه تموم بشه انقضاش.

پیاز که می‌خرم، پیاز رو نصف می‌کنم از وسط نصفشو میذارم یخچال که برای غذای بعدیم استفاده کنم.

گوجه‌ای که می‌خرم، گوجه رو نصف می‌کنم نصفشو میذارم یخچال که برای غذای بعدیم استفاده کنم. این یه دونه شیر، یه دونه شیر ماه شام صد و پنجاه و دو هزار تومن. دو روز پیش گرفتم و فردا تقریبا انقضاش تموم میشه.

این یه ماست، یه قلم ماست دویست و شصت و چهار هزار تومن.

و این یه دونه خرما پونصد و خورده‌ای هزار تومن و این یه دونه کلاسیک صد و سی هزار تومن. این وضعیت یخچال منه.

خالی عملاً. نزدیک شیش روزه که من نتونستم مرغ بگیرم. چرا؟ چون ندارم. خیلی ساده‌ست.

یه دونه مرغ در میاد دور و بر هفتصد تومن، هشتصد تومن. اصلاً یه چیز عجیب و غریبی شده اصلاً.

گوشت خونه رو تموم کردم. دیگه حتی گوشت هم ندارم.

دیگه نمی‌تونم مرغ هم بخرم. فعلاً رو آوردم به اینکه سویا بخورم و پروتئین بدنم رو اینجوری تامین کنم. حداقل ماست بخرم، شیر بخرم و فقط پولم به این حد می‌رسه. نه چیز دیگه‌ای.