Szkolna przyjaźń i wrażliwość kolegi na porażki

Od podstawówki, gimnazjum byliśmy dobrymi przyjaciółmi i byliśmy jako klasa bardzo zżyci ze sobą.

Mieliśmy przekomarzania, ale także współpracowaliśmy ze sobą.

Nie miał żadnych odchyłów, które można byłoby powiedzieć są faktycznie prawicowe.

Był dosyć, że tak powiem, emocjonalny, jeśli chodzi o wszelkiego rodzaju porażki i niepowodzenia.

Pamiętam, że bardzo łatwo było go obrazić.

To często prowadziło do jakichś takich napadów płaczu może.

To nie jest tak, że to był jakiś zupełny samotnik, tylko on raczej mam wrażenie, nie chciał być częścią tej większej grupy