หมอเล่าปั๊มหัวใจย่านาน 45 นาที และความทรงจำหลังสูญเสีย
หมอเชียงใหม่มาปุ๊บ
แล้วก็อีก 3 เดือนก็ต้องไป ไปใช้ทุน 00:04,800
--> 00:07,800 ครับ แล้วก็ช่วงระหว่าง 3 เดือนนั้นก็
ก็เป็นช่วง 00:07,800 --> 00:10,800 ก็ เราก็ปกติอะ
แล้วก็ 00:10,800 --> 00:14,200 วันที่ 13 เมษา
ก็คือวันสงกรานต์ ผมก็อยู่สยาม 00:14,200 -->
00:17,000 ก็ พ่อโทรมาบอกว่า เออ ย่าหัวใจหยุดเต้น
เราก็รีบขับรถออกจากสยามไปแถวเนี้ย
ไปเข้าไปปั๊มหัวใจย่า 00:21,500 --> 00:25,200
ก็คือขอเข้าไป ว่าเราเป็นหมอ เราขอเข้าไป 00:25,200
--> 00:27,800 ทําเอง ปั๊มเอง 00:27,800 --> 00:30,000
จําวันนั้นได้ไหม 00:30,000 --> 00:33,500 เพราะว่า
จําได้ จําได้ทุกอย่าง จําได้ทุกทุกวินาที 00:33,500
--> 00:34,500 เป็นไงมั่ง 00:34,500 --> 00:37,000
ก็ปั๊มไปเรื่อย ๆ แล้วก็ คือ คือ 00:37,000 -->
00:42,000 คือตอนนั้นวิชา การปั๊มหัวใจเราแน่นมาก
คือเราไม่พลาดแน่นอน 00:42,000 --> 00:47,000
แล้วแรง แล้วผม ผมค่อนข้างมั่นใจว่า คือตอนนั้นเรากล้ามใหญ่ด้วยไง
00:53,500
คือตอนเรียนอะ ตอนปี 6 อะ ผม ผมจําได้เลยว่าอาจารย์อะชอบชมผมว่า
เออ ปั๊มดี 00:53,500 --> 00:58,000 เพราะว่าบาง
คือบางคนหมอ หมอเพื่อนผู้หญิงหมอบางคนอะ เขาแรง
แรงเขาไม่ไหว เพราะว่า 00:58,000 --> 01:01,500
คือการปั๊ม CPR มันต้องใช้เวลา 2 นาที 01:01,500
--> 01:03,500 มันนานมากนะ 01:03,500 --> 01:08,500
มันนานมากนะพี่ ถ้าให้พี่จ๋าปั๊มแบบ ปั๊มคนอะ
แล้วอกจะต้องยวบไป 2 ใน 3 ของตัวอะ 01:08,500
--> 01:14,500 ถ้าตาม protocol ณ guideline ณ
ตอนนั้น ผม ผมไม่อัปเดต guideline ตอนนี้นะครับ
ตอนนั้นคือประมาณ
30 นาที ถ้า ถ้าไม่ขึ้นแล้วคือ 01:19,500 -->
01:22,000 โอกาสที่จะกลับมายากและ 01:22,000 -->
01:25,500 อือ ผมจําได้ว่าผมปั๊มย่าไป 40 45 01:25,500
--> 01:30,500 ซึ่งไม่เคย ผมไม่เคยปั๊มคนไข้มากกว่า
30 ถึง 35 เลยอะ 01:30,500 --> 01:36,500 อือ
แต่ว่าย่าเป็น ย่าเป็นคนเดียว แล้วเป็นคนแรก หลังจากผมจบหมอด้วยที่ผมได้ปั๊มหัวใจอะไรเงี ้ย
แล้วก็ปั๊มออกมา
แต่ว่า สิ่งที่มัน สิ่งที่มัน trauma มากกว่าตอนนั้นคือ
ออกมา 01:42,000 --> 01:45,500 เดินออกมาจาก ห้อง
ห้องฉุกเฉิน 01:45,500 --> 01:48,500 เพราะว่าตอนเข้าไปอะ
ยังไม่มีใคร 01:48,500 --> 01:51,000 ออกมาปุ๊บญาติเต็มเลย
01:55,500
--> 01:59,000 คุณปู่ก็อยู่ตรงนั้นน่ะ ตอนนั้นคุณปู่ยังไม่เสีย
แกก็เดินเข้ามา
แกก็กอด กอดผมแล้วก็ร้องไห้ 02:03,500 --> 02:09,000
ก็น่าจะเป็นแบบ ครั้งแรกในชีวิตอะที่ ผมไม่เคยเห็นปู่ร้องไห้
แล้วก็บอกว่า
เออ ไม่เป็นไร เต็มที่และ 02:13,000 --> 02:18,000
แล้วผมก็ ฟุบลงไปเลย 02:18,000 --> 02:22,000
แต่ว่าตอนนี้ปู่ก็เสียไปแล้วนะครับ 02:23,000
--> 02:28,000 ก็น่าจะเป็นแบบ ครั้งแรก ครั้งแรกในชีวิตเลยที่
คือปู่เป็นทหาร ปู่เป็นพลเรืออะ 02:28,000 -->
02:31,500 ก็ไม่เคย ไม่เคยเห็นปู่แบบ emotional
อะ 02:31,500 --> 02:34,500 เราก็แบบ อันนั้นคือ
อันนั้นคือที่สุดของชีวิตละ 02:34,500 --> 02:38,000
พี่จิมประกาศเองด้วย ว่าคุณย่าเสีย เป็นคนประกาศ
มากเลยอะ
เราไม่ได้เชิงประกาศขนาดนั้น
เพราะว่า มันก็มีหมอเจ้าของไข้อยู่ตรงนั้นอยู่
แต่แค่ 02:43,500 --> 02:47,500 เราแค่เป็นคนเดินออกมา
บอกทุกคนว่าแบบ ไม่ได้และ 02:47,500 --> 02:51,500
คือ ณ วันนั้นที่ ณ นาทีนั้นที่ต้องยอมรับ เป็นไงมั่ง
ถ้าในเรื่อง
accept อะ ผม accept อยู่แล้วครับ 02:55,000 -->
02:59,000 ผม ผม ผมข้าม ผมข้าม 5 sets of grief
ได้เลยเป็น acceptance ได้เลย เพราะว่าเรา 02:59,000
--> 03:03,000 ใช่ เราเป็นหมอด้วย แล้วเราก็เข้าใจกลไก
ในร่างกายมนุษย์ด้วยอะไรเงี้ย 03:03,000 --> 03:08,000
เราก็แบบ ก็ accept อะ แต่แค่ เออ มันก็ มันก็เป็น
เหลือบ้าง
อยู่
ตรงนั้นมาก มาก ๆ เลย 03:13,500 --> 03:16,500
พี่จิมบอกว่าจริง ๆ แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นคือเป็น
PTSD อยู่ 03:16,500 --> 03:21,500 ก็เป็นอยู่
ก็เป็นอยู่ครับ ถ้า ถ้าต้องได้ปั๊มหัวใจ ก็ ก็จะมี
03:23,500
--> 03:27,500 แต่ว่าถามว่าถ้าตอนนี้มีใครเป็นอะไรไปอะ
ผมปั๊มได้นะ ผมไม่มีปัญหา 03:27,500 --> 03:30,000
ผมไม่มีปัญหา 03:30,000 --> 03:33,000 แต่ว่าถ้า
ถ้าสมมติว่าเป็นคนที่ 03:33,000 --> 03:35,000
ซีสบายใจได้นะ ถ้ามีอะไร 03:35,000 --> 03:39,000
ใช่ ถ้าเป็นคนที่ผม ถ้าเป็นคนที่ผมรัก แล้วเป็นคนที่มี
relation ล้มลงไปอะ
End of transcript · 885 words