Persian transcript
من نه سیاسیام، نه اغتشاشگرم، نه به جایی وصلم، نه از هیچچیزی سر درمیارم.
من فقط یه جوون ۲۹ ساله
ایرانیام که دارم اینجا زندگی میکنم. الان اومدم گوشت بخرم،
میگه شده کیلویی یک میلیون و پونصد. گفتم اشکال نداره سویا میخرم مقویام هست،
همین بسته سویا شده ۲۵۰ هزار تومن.
ما الان داریم جایی زندگی میکنیم که دلار شده ۶۰ هزار تومن. گوشت دو برابر شده،
مرغ و روغن دو برابر شده.
تو این شرایطی که خیلی از کسب و کارا ورشکست شدن، جوونا بیکار شدن.
تو همین شرایط کرایه خونهها داره اضافه میشه. حقوق یه کارمند،
حقوق یک ماهش، یک ماهش، از یک گرم طلا کمتره.
ما باید چیکار کنیم؟ چهجوری دربیاریم؟ چهجوری سرمایهگذاری کنیم؟ الان هر پدری
شرمنده زن و بچهشه.
الان دیگه خریدن خونه و ماشین و جهیزیه دیگه رویا نیست که براش تلاش کنی،
آرزو باشه بهش برسی. الان غیرممکنه، غیرممکن. هیچ امیدی نیست. اعتیاد بیداد میکنه،
چند برابر شده درصد اعتیاد. به والله که من نه سیاست بلدم، نه تحلیل بلدم،
هیچی نمیفهمم. فقط میدونم ما یه درد مشترک داریم. ما داریم زیر این بار
له میشیم، باری که، مسئولیتی که
ما مسئولش نبودیم. ولی ما داریم
جورش رو میکشیم.
خواهش میکنم صدای ما رو بشنوید. مسئولی که دستت به یه جایی میرسه، میتونی کاری بکنی،
هنوز قلبت سنگ نشده، هنوز ذرهای انسانیت تو وجودت هست، صدای ما رو بشنو.
به والله که ما دشمن شما نیستیم. ما فقط جوونیم، ما آینده میخوایم، هدف میخوایم،
رویا میخوایم. هیچ دستاندازی، هیچ دورنمایی، هیچی نیست. همهش ناامیدیه.
ازتون خواهش میکنم صدای ما رو بشنوید.
ما دیگه هیچی برای از دست دادن نداریم، هیچی.
End of transcript · 267 words
