Persian → French transcript
Les dernières nuits, le couteau touche l’os
L’âme de notre cher martyr
Que l’âme d’Ajaliay-e Larijani soit heureuse
Que l’âme de tous nos martyrs soit en paix
Quiconque se tient ferme sous la bannière du wilayat
Dieu accepte vite son sacrifice
Les amis s’en vont
Chacun à son tour
Heureux le jour où viendra mon tour
Maintenant que tu gémis comme à Ashoura, bismillah
Maintenant que le sanglot m’a barré toute issue
Observe le jeûne
Car c’est le moment d’évoquer le malheur
Mon cher, il ne tombera plus à terre
Il était tombé sur le sol
Sous les coups et les pieds
Hélas, ô Imam Reza, je m’excuse
Mon poème se termine ici
Mais il y a un récit
Quand la gorge est devenue étroite, va au champ de bataille
Il cessa de bouger
Zoljénah cessa ses ruades
Non, Zoljénah ne pouvait plus
Tant qu’il en avait la force, il tenait bon
Tu sais dans quel état était Aba Abdallah ?
Mon seigneur était épuisé
Il venait tout juste sur sa monture
Mon seigneur venait de s’asseoir
On dit que Zoljénah a jeté un regard
Aba Abdallah ne peut plus
Rester correctement sur le cheval
Les pleureurs
Disent qu’Aba Abdallah penchait vers la gauche
Zoljénah inclinait la tête et revenait
L’armure avançait, on voyait qu’Aba Abdallah penchait vers la droite
Nous avons ramené Zoljanah, nous avons fait revenir son altesse
pour qu’il regarde et qu’il appelle Aba Abdallah
Assez, la monture ne le peut plus
Non, Zoljanah n’avait plus de force pour tenir bon
Cette année, le mois de Ramadan est devenu Muharram
Il supportait la soif et les martyrs sur le champ de combat
Les dernières nuits, le couteau a atteint l’os
L’âme de notre cher martyr
Aj Ali Lari est devenu notre vie
Que l’âme de tous nos martyrs le devienne aussi
Quiconque demeure ferme dans l’épreuve de la wilaya
Dieu l’accepte plus vite
Les sanglots montent
Tour à tour
Heureux le jour où viendra mon tour
Maintenant que tu pleures comme un ashuraï, bismillah
Maintenant que le sanglot a bouché toute issue pour moi
Il veut un jeûne
car c’est l’heure d’évoquer le malheur
Mon âme ne tombera plus à terre
Il était tombé à terre
sous les mains et les pieds
Hélas, ô Imam Reza, je te demande pardon
Mon poème s’achève ici
mais il y a un récit
Quand le champ devint étroit pour lui
la faute vint du fait que Zoljanah cessa son élan
Non, Zoljanah n’avait plus de force pour tenir bon
Tu sais dans quel état était Aba Abdallah
Mon seigneur était épuisé
Mon seigneur venait tout juste de s’asseoir sur sa monture
Et par le droit d’Aba al-Faḍl, pousse un cri de lamentation
Que, du fond de ce couloir, l’écho de ta plainte vienne
Qu’il me frappe en plein visage, tant que je suis en vie
Ah, ah, ah, ah
On dit que Zoljanah a jeté un regard
Abâ Abdollâh ne pouvait plus rester droit sur la selle
Les endeuillés
Disent qu’Abâ Abdollâh penchait vers la gauche
Zoljanah ramenait un peu la tête en arrière
Il avançait un peu et voyait qu’Abâ Abdollâh penchait vers la droite
Zoljanah ramenait encore le maître en arrière
À la fin, Abâ Abdollâh l’a appelé
Assez, ma monture ne peut plus
Et Zoljanah non plus ne parvenait plus à se tenir droit
Cette année, notre Ramadan est devenu Moharram
Les défunts et les martyrs ont supporté le combat
Les dernières nuits, le poignard a atteint l’os
L’âme de notre cher martyr
Haj Ali Larijani est partie
Et l’âme de tous nos martyrs aussi
Quiconque se tient ferme dans l’épreuve de la Wilaya
Dieu l’accepte plus vite
Les compagnons s’en vont
L’un après l’autre
Heureux le jour où viendra mon tour
Maintenant que tu gémis comme un Achouraï, bismillah
Maintenant que le sanglot a fermé tout chemin pour moi
Que je garde mon jeûne
Car c’est le moment de rappeler le malheur
Ma vie, ne tombe plus à terre
Il était tombé à terre
Les subordonnés et Fab
Hélas, ô Imam, je demande pardon pour mon jeûne
Mon poème se termine ici
Mais il est rapporté que
Comme l’endroit est devenu étroit et qu’il est entré sur le champ de bataille
Zoljanah s’arrêta, tomba hors de son mouvement
Zoljanah n’avait plus la force de rester ferme
Tu sais dans quel état était Aba Abdellah ?
Mon seigneur était épuisé
Il venait juste de monter sur sa monture, mon seigneur
On dit que Zoljanah a jeté un regard
Aba Abdellah ne pouvait plus rester droit sur la monture
En pleurant
Ils disent qu’Aba Abdellah penchait vers la gauche
Zoljanah le redressait avec douceur
Il avançait un peu, puis voyait qu’Aba Abdellah penchait vers la droite
Zoljanah redressait de nouveau le noble seigneur
Comme si Aba Abdellah disait : “Arrête, monture, je ne peux plus”
Zoljanah n’avait plus la force de rester ferme
Cette année, notre Ramadan est devenu un Moharram
Le nectar et le martyre étaient prêts pour le combat
Pendant les dernières nuits, le couteau a tenu bon
Âme du cher martyr
End of transcript · 845 words · machine translated
Original transcript (Persian)
شبای آخر کارد با استخون نسید روح شهید عزیزمون آجالیای لاری جانی شاد روح همه شهادامون شاد هرکی بلا ولایت صفت بیسته
خدا زودتر قبولش میکنه افیقان میروند نوبت به نوبت خوشان روزی که نوبت بر من آگرد حالا که آشورایی نال میزنی بسم الله
حالا که بغض بسته به من راه هر فرا روزه بخان که موقع زکر مسیبت هست جان من زمین نمیفته دیگه ها افتاده بود روی زمین
زیر دست و فاب ای وای یا امام رزا از میکنم شعرم تمام میشه بد اینجا اما روایت هست چون تنگ شد برو میدان
فتاد از حرکت زلجناه از جولان نه زلجناه دیگر تا به استقامت داشت میدونی چجوری بود حال عبی عبدالله
خسته بود آقام تازه روی مرکبش نشسته بود آقام میگه زلجناه یه نگاه کردید عبی عبدالله دیگه نمیتونه
رو اص به اشتباه گریه کنا میگن عبی عبدالله به چپ لنگر منداخ زلجناه تادلو بر میگردون زره میره جلو میدید عبی عبدالله به راست داره لنگر میده
زلجناه دوباره حضرتو بر میگردون که نگاه رو عبی عبدالله صدا بزنه بسه مرکب دیگه نمیتونه نه زلجناه دیگر تا به استقامت داشت امسال مارمزون محرم شده
نسید و شهده بر جدال طاقت داشت شبای آخر کارد بستخون نسیده روح شهید عزیزمون آج علیه لاری جانی شد روح همه شهده مون شد
هرکی بلا ولایت صفت بیسته خدا زودتر قبولش میکنه افیغان می روید نوبت به نوبت خوشان روزی که نوبت بر من آگرد
حالا که آشورایی نال می زنی بسم الله حالا که بغز بسته به من راه هر طرح روزه بخواد که موقع زکر مسیبت هست جان من زمین نمی افته دیگه
افتاده بود روی زمین زیر دست و فاب ای وای یا امام رزا از می خوام شعرم تمام می شود اینجا اما روایت هست
چون تنگ شد و رو می دان خطاد از حرکت زلجناه از جولان نه زلجناه دیگر تا به استقامت داشت می دونی چجوری بود حال عبی عبدالله خسته بود آقام
تازه روی مرکبش نشسته بود آقام و حق عبی های زجه بزن از اون انتهای رواغ انعکاس نالت بیاد تو سورت من بخوره من زندشم آ آ آ آ
می گه زلجناه یه نگاه کردید عبی عبدالله دیگه نمی تونه رو از به استقامت داشت گریه کنا می گن عبی عبدالله به چپ لنگر منداخ زلجناه تادلو بر می گردون
یه ذره می رم جلو می دید عبی عبدالله به راست داره لنگر می داد زلجناه دوباره حضرتو بر می گردون کن نگار عبی عبدالله صدا بزنه بسه مرکب دیگه نمی تونه نه زلجناه دیگر تا به استقامت داشت
امسال ما رمزون محرم شده نسید و شهده بر جدال طاقت داشت شبای آخر کارد با استخون نسیده روح شهید عزیزمون هاج علیه لاری جانی شد
روح همه شهده مون شد هرکی بلا ولایت صفت بیسته خدا زودتر قبولش میکنه افیقان می روید نوبت به نوبت
خوشان روزی که نوبت بر من آیاد حالا که آشورایی نال میزنی بسم الله حالا که بغز بسته به من راه هر فرام روزه بخام که موقع زکر مسیبت است
جان من زمین نمی افته دیگه افتاده بود روی زمین زیر دست و فاب ای وای یا امام روزه از می خوام شعرم تمام می شود اینجا
اما روایت است چون تنگ شد و رو میدان فتاد از حرکت زلجناه از جولاه نه زلجناه دیگر تا به استقامت داشت می دونی چجوری بود حال عبی عبدالله
خسته بود آقام تازه روی مرکبش نشسته بود آقام می گه زلجناه یه نگاه کردید عبی عبدالله دیگه نمیتونه رو از به استقامت داشت گریه کنا
می گن عبی عبدالله به چپ لنگر می داخل زلجناه تادلو بر می گردون یه ذره می رفت جلو می دید عبی عبدالله به راست داره لنگر می داخل زلجناه دوباره حضرتو بر می گردون که نه انگار عبی عبدالله صدا بزنه بسه مرکب دیگه نمیتونه
نه زلجناه دیگر تا به استقامت داشت امسال ما رمزون محرم شده نسید و شهد ها بر جدال تاغت داشت شبای آخر کارد با استقام نسید روح شهید عزیز
