Persian transcript

در واکنش به حملات

پاکستان بر افغانستان، بسیار گپها گفته شد، بسیار تحلیلها شد،

بسیار تبصرهها شد، احساسات بسیار بالا بود،

شعارها بسیار بالا بود،

زیاد گپها گفته شد، ولی آنچه کم گفته شد این بود که

شرم باد و ننگ باد

بر قشر زعیم و مقتدر پنجاه سال گذشته افغانستان،

هر کسی که باشه.

پنجاه سال از آسمان ما سر ما آتش باریده.

مهم نیست که طیاره آمریکایی بود، روسی بود، پاکستانی بود.

مهم این است که زعمای ما اینقدر ظرفیت نداشتند که سر چهار گپ اتفاق کنند،

سر چهار گپ تحمل کنند، سر چهار گپ ایثار و قربانی کنند و بگویند که این

مملکت را ما چیزی میسازیم که بام پست مردم نباشه که هر

کماصل و کمظرف بخیزه و در فرق ما بزنه و به همون اصطلاح عامیانه ما سریس درگه پس بروه.

شرم باد، ننگ باد بر قشر زعیم و مقتدر افغانستان. اول این.

و صرف دستاورد این قشر چی بود؟ دزدی کردن، فروختن،

و هیچ چیزی نیست که نفروخته باشند.

نوامیس ملی را فروختند، افتخارات ملی را فروختند، اتحاد ملی را

فروختند، اشک

ملت را فروختند، خون ملت را فروختند، خاک ملت را فروختند. صرف به خاطر ازی که از اینجا

پول دزدی کنند، بروند در یک ملک دیگر با یک چند دوست احمق و عیاش

خود بشینند،

ذلیلترین زندگی را سپری کنند و نامش را بمانند که اینه ما کامیاب شدیم. چون چی شد؟

یک شش دانه خانه و یک هفت دانه موتر داریم. شرم باد بر شما، ننگ باد بر شما بیغیرتها.

دوم،

این تشنجات را اکثریت مردم گره میزنه با امارت اسلامی،

در حالی که بسیار بچگانه و طفلانه است این تحلیل. متوجه باشین،

آیاسآی همانگونه که اسرائیل در شرق اوسط است، آیاسآی به این طرف است.

دو محل قومانده ناتو است. به پول بسیار گزاف، به امکانات بسیار وسیع،

به منابع بسیار پیشرفته، اینها ساخته شدند با یک هدف

مشخص: تداوم جنگ، ناامنی و بیثباتی در این مناطق. که اگر متوجه شده باشین،

از همین پاکستان تا اسرائیل ببینین که چی پشکتویلی روان است. هیچکس آبش آرام

خورده نمیشه.

کمال اینهاست. از اینها ما گله به کار نداریم. بسیار واضح است.

یک چیزی را که همیشه باید در چشم داشته باشیم که یکی از خواصهای ما و شما است،

خواصهای دیرینه بزرگهای ماست، سرشت ما بسیار کمزور و ضعیف شده،

ولی پس اگر طرف بزرگهای ما برویم، احسانفراموش نبودیم. ملت پاکستان،

۲۵۰ میلیون نفوس پاکستان، با ما در روزهای سخت ما

دست دادند، اونها را ما ملت پاکستان و برادر مسلمان خود میخوانیم.

و یادتان نرود، اونها هم از دست رژیم آیاسآی بسیار سخت متضرر شدند.

کسایی که میگه که بلوچ و پشتون و سندی و کشمیری بعد از امارت باجرأت شد، نی برادر،

امارت اینجا آمد، اینجا خطکش کرد.

گفت من مملکت خود را گرفتم، من کت دیگر کسی کار ندارم.

منافع ما هم معلوم است، منافع ملی مه معلوم است، استقلالیت مه معلوم است،

طرزالعمل مه معلوم است، ما دیگه ملک خود را جور میکنیم.

بلوچ و پشتون و سندی و کشمیری از بدو تأسیس پاکستان در داخل پاکستان در

جنگ و دعواست.

اونها نمیخواهند که زیر این لیبل دروغ که توسط آیاسآی کنترل میشه

زندگی کنند. اونها امکانات نداشتند،

به خاطر که پاکستان فوقالعاده، آیاسآی فوقالعاده تمویل میشد توسط ناتو.

اینقدر پول و امکانات و روایتسازی برایش داده میشد که صدها هزار از این همین بلوچ و

پشتون و سندی و کشمیری کشته شد، آب از آب تکان نخورد. این گپ گپ نو نیست.

صرف اینجا که در افغانستان دیدند که

میتانه که مقاومت مردمی

کلانترین قدرت را بشکنانه، اونجا هم مردم روحیه گرفت. جنگ با افغانستان چیزی نداره.

و این را لطفاً گره نزنید به افغانستان. و لطفاً احساساتی نشوید که چرا شفاخانه

معتادین ما را زد. اگر پاکستان میآیه در دورترین و

خالیترین کوه افغانستان هم یک مرمی پوچک خود را میاندازه، هم به همون اندازه

خطرناک است مثل که ارگ را کت بمب بزنه.

ما یک مملکت هستیم، لطفاً با مملکت مسخرگی نکنید. کسایی که مبصر هستند و

تحلیل میکنند و نوشته میکنند، مسخرگی نکنید.

آیاسآی محل قومانده ناتو است، ناتو منحلشدهرئیس،

آمریکا زوالشدهرئیس، در آخرین مرحله به خاطر فرار جنرالهای

آیاسآی پروژههای بسیار خطرناک برایشان داده شده،

اون همون را تطبیق میکنند و میگریزند. خلاص.