سخنان یک فیلمساز درباره همبستگی ملی و عذرخواهی پزشکیان

سلام و عرض ادب و احترام دارم خدمت

حضار محترم و

مسئولین محترم، خسته نباشید به داوران عزیز.

ماشالله به غیرتتون که تو این شرایط پذیرفتین

این داوری رو. امین جان میدونم که چه شرایطی برای

شما پیش خواهد آمد.

محکم تشویقشون کنید. لایق تشویقهای زیادی

هستین.

چون واقعاً نمیدونید چه خبره، شاید میدونید قطعاً ولی

زندگی ما یا فضای مجازی واقعاً چه خبره با این حملههایی که اتفاق میافته با یک

فضای فاشیستی نوین

در رسانه غرب

چنان حمله میکنند به بچهها ببین بچههایی که اینجا نیستن یا هستن فرقی نداره یعنی

چنان حملهای از طریق رسانه به

بچههای ما میشه که این اتفاق میافته، با هم بودن ما رو از ما میگیرن.

مراقب باشید این با هم بودنمون رو

از ما نگیرن.

به خدا ما هم غمگینیم، منم سوگوارم. منم سوگوار ملیکام.

سه سالش بوده، من سوگوار این شهید عزیز سرزمینمم.

مگه هست؟ مگه هست بزرگی یا انسانی در این کشور که سوگوار و

غمگین نباشه؟

ما همه از یک خاکیم.

ما همه یکسانیم، یکجوریم، دردمندیم. ولی همان

جریان فاشیستی که

داره بین ما این فاصله رو میندازه که کسی ناراحت یا کسی نیست

ادبیاتشون رو نگاه بکنید

چه جوری به ما توهین میکنند.

ما قطعاً از حرفهای شما نمیترسیم. ما قطعاً پشت

این پرچمیم.

همه ما هنرمندان، چه اینجا باشیم یا نباشیم پشت پرچمیم. پشت ایرانیم.

ما نمیترسیم چون

قطعاً اگر دشمنی بیاد ما سربداران ایرانیم.

پس ما رو از کشتن نترسونید، اینقدر پیام به ما نزنید.

آقای پزشکیان

آفرین به شرف شما که امروز از مردم عذرخواهی کردید، ممنونم از شما.

شما همشهری من هستین. یاشیاسیز، قاداییز آلام.

آداملارا چوختر ایشلیین، ملتیمیزه چوختر ایشلیین. هامییا ایشلیین.

عزیزانم، هر کسی، من به عنوان فیلمساز

شما به عنوان مردم یا یک مسئول

اگر کمفروشی در حق ملت

و سرزمین ایران بکنه

قطعاً در پیشگاه خداوند

به تمامی شهدای ما باید پاسخگو باشه. هوای جوونهای ما رو داشته باشید. مچکرم.