Persian transcript

این ویدیو برای بچههای خارج از ایرانه من دیروز از ایران برگشتم و

چیزی که من داخل ایران دیدم باورنکردنی بود یعنی از سال ۸۸ هرچی که دیدین یعنی

با همه اینا متفاوت بود این یک خیزش انقلابیه مرد و زن، کوچیک و بزرگ،

پیر و جوون، باحجاب و بیحجاب همه همه با هم

ریختن تو خیابونا و

نگم براتون از شجاعت اینا تا دیروز فکر میکردم تا اون روز

فکر میکردم من آدم شجاعی هستم ولی وقتی وارد اون جمعیت شدم و

آدمای پیر، آدمای خیلی جوونتر از خودمو دیدم فهمیدم من اندازه اونا شجاع نیستم و شاید

الان میفهمم که ایران سرزمین دلیران یعنی چی شیرزنهایی رو دیدم، شیرمردهایی رو دیدم که

باورم نمیشد یعنی جونشونو گرفتن کف دستشون و هیچی براشون مهم نیست یعنی فقط برای ایران

و ماها دارن میجنگن

حتی اونایی که نتونسته بودن از خونههاشون بیان بیرون مریض بودن از هرجا که رد میشدی هر

کوچهای تو خونهها مردم شعار میدادن رو پشتبومشون شعار میدادن

من خواهر خودم با پای شکسته اومده بود بیرون فقط به خاطر اینکه هممون ایرانیایم

و هممون میخوایم ایران آزاد بشه و برگردیم و راحت زندگی کنیم

و انقدر مردم ایران قشنگ کنار هم وایسادن و دارن جلو میرن و

با دست خالی فقط جونشونو کف دستشون گرفتن و دارن میرن یعنی همه به هم کمک میکنن توی

وکیلآباد بلوار وکیلآباد در خونههاشونو باز گذاشته بودن که پناه بدن به

آدما و همه جا همه جا

روی پشتبوم توی کوچهها توی خونهها از همه جا صدای شعار میومد همه کنار هم وایسادن

من خیلی خوشحال بودم

که اون لحظهها رو با چشم خودم دیدم وقتی تو خیابون بودم وقتی داشتم جلو

میرفتم با مردم انگار عقدههای چهل سالم داشت خالی میشد انگار همه اون چیزایی

که یک عمر اینجا بود داشت خالی

میشد و باورم نمیشد با چشم خودم دارم این روزا رو میبینم یه حس

عجیبی بود مثل حس

چهارشنبهسوری قبل سال نو مثل یه شادیای که

نمیدونم بهتون چجوری بگم هم ترسناکه و هم

تو مطمئنی مطمئنی این دفعه میشه این دفعه

فرق داره با همه چی یعنی همه مردمی که داخل ایران هستن هم انقدر تو

دلاشون امیدوارن و

خواهش میکنم براشون انرژی خوب بفرستین خواهش میکنم استرس به کسی وارد نکنید

مردم ما خیلی قوی هستن ما ایرانیایم ما

از سرزمین دلیرانیم و خیلی خیلی قوی هستیم

و مطمئنم این دفعه میشه چون برای مردمی که تو خیابون ریختن

همه چی شده و اینکه دارین میگین تعداد کشتهها دو

هزار تاست من مطمئنم تعداد کشتهها خیلی خیلی بیشتر از دو هزار

تاست چون تو همون میدون پارک و هفتتیر

چیزی که من دیدم ملت رو با ساچمه و با تفنگ واقعی با تیر واقعی میزدن

دقیقاً وسط یک کارزار بودیم که همه جا آتیش بود شهر نور نداشت و فقط

دود و آتیش همه جا رو گرفته بود و مردمو میزدن

و من میدیدم آدمایی رو که اون

دور و بر همینطور میخورن زمینو میافتن خیلی سعی میکردن همه به همدیگه کمک کنن اما

نمیدونم بهتون چجوری بگم واقعاً وحشتناک بود اما وقتی اونا دارن اینجوری میجنگن

وقتی اونا دارن اینطوری تلاش میکنن کوچکترین کاری که میتونید براشون انجام بدید این که

صداشون باشین

هر طوری که میتونید حتی اگر پیجتون صد تاست لطفاً پیجتونو پابلیک کنید لطفاً

صدای مردمتون باشین لطفاً صدای مردم ایران باشید