Başaran Ailesi, Habaş ve İşçi Güvenliği

Oğlu, şu Mehmet Rüştü Başaran, şu oğlu, patronun oğlu, diyor ki "Baba, bu işleri büyüteceğiz, demir çelik işine gireceğiz."

Babası Hamdi Başaran da diyor ki bu Mehmet Rüştü Başaran'a, "Ya, biz demir çelikten ne anlarız?"

O da diyor ki "Büyük düşün baba, anlayacağız."

Baba karşı çıkıyor. Sonra orada bir hastalanıyor.

Patron Hamdi Başaran hastalanınca biz de İstanbul'da, hatırlıyorum çocuktuk, annemle birlikte patronun eşine geçmiş olsuna gittik.

Patronun eşi bir yalıda oturuyordu İstanbul'da.

Hayatımda ilk defa bir yalıya girdim. Çok da güzel bir yalıydı.

Çok büyüktü. "İnsanlar burada nasıl yaşar?" diye şaşırmıştım.

O yalıda geçmiş olsun ziyaretine gelen başka işçi yakınları da vardı.

İşçileri toplu hâlde kabul etmişti. Hacı Güllü'ydü herhâlde ismi, Hacı Güllü Başaran.

Anneme şunu söylediğini hatırlıyorum. Çok korkmuştum da bir taraftan.

İlk defa öyle bir ortama girmiştim. "Dua edin de Hamdi Başaran ölmesin.

Benim oğlan göreve gelirse yandınız." demişti.

Bunu hatırlıyorum. Hamdi Başaran öldü ama o hastalıktan değil.

Oğlu Mehmet Rüştü Başaran hırsıyla babasını ikna etti ve o demir çelik fabrikasını kurdurdu.

Açılışından yalnızca birkaç hafta önce baba Hamdi Başaran eserlerini tepeden görmek üzere vince çıktı ve vinçten kireç kuyusuna düşerek öldü.

Oğlu işi hemen devraldı ve ilk yaptığı şey ne oldu biliyor musunuz oğlunun?

Babamı işten çıkardı.

Babamı, iş yerinde ciddi bir sendika olsun isteyen, iş güvenliğine önem veren, çalışanların canına önem veren babamı, "Bizim şirketi yenilememiz, gençleştirmemiz lazım." diyerek...

Emekliliği de gelmişti ama çalışmaya devam etmek istiyordu.

Teşekkür etti. Şirketin gençleşeceğini söyledi.

Genç lazımdı. Tecrübe? Tecrübe lazım değildi herhâlde.

Niye genç lazımdı? Çünkü onlar patron için sadece birer sayıydı.

Bunun böyle olduğu belliydi ve hedefi de çok büyük koymuş.

Eee, o gün göreve gelmesini şaraplı, viskili, kokteylli kutlayan Mehmet Rüştü Başaran sonra MÜSİAD'a üye oldu.

AK Parti iktidarında da AKP il başkanlığından çıkmaz oldu.

Bir kez daha göstereyim. Ve işleri büyüttü.

Fakat perde arkasında da İsrail'e çelik sattı.

"MÜSİAD üyesi Habash, İsrail'e çelik satıyor." diye haber oldu.

Çünkü tek bir kutsalı vardı. Tek bir kutsal.

O da par- Dünyanın parasını kazanıyorsunuz.

Ya, bir önlem alın ya! Bu kadar zor mu? Bu sene içinde altıncı işçi öldü bu fabrikada.

Şu barikatlar, şu patronların önüne dikilse, şu polisler bir gün şu patronların koluna girse...

Ya, biz bu acıyı yaşamak zorunda mıyız?