Saddam Hüseyin'in Yargılanmasının Perde Arkası ve Kaçış Planı

Onu görmeye gittiğimde gözleri, Allah rahmet eylesin, perişan haldeydi.

Yüzü değişmişti, yani fotoğrafı burada. Çok acı verici bir görüntüydü, sanki bütün gece uyanık kalmış, yorgun gibiydi.

Ben de ona, “Sayın Cumhurbaşkanı, ne durumdasınız?

Pek iyi görünmüyorsunuz.” dedim. Yani gözleriniz şişmiş, kabarmış ve kızarmış.

Bir şey mi hissediyorsunuz? Bana, “Yok vallahi, sadece şu adamlar…” dedi.

“Kim bilir kim gelip bir şarjör boşalttı,” yani kalaşnikofun şarjörünü, çitin arkasına.

Onlar da alarma geçip kapıya kilit eklemek için kaynak yapmaya başladılar.

“Getirdikleri kilitlerin türünü ben…” dedi.

“Hayatım boyunca böylesini görmedim, çok büyükler.”

“Kaynak yapmaya başladılar. Kaynaktan çıkan bu kıvılcımlar…”

dedi. “Gözlerimi etkilemeye başladı.” “Bir de gece gündüz çalışıyorlardı.” dedi.

Bizim planın bir parçası da elbette kepçeler getirmekti.

Şoförün kabinini koruyacaklardı, Cumhurbaşkanı da kepçede şoförün yanında olacaktı.

Şoför de yola bakabileceği kadar yer bırakacaktı.

Aynı zamanda baskın sırasında bu kepçelerle çitte bir açıklık açılacaktı.

Kapıyı açmak için yanlarında bir kablo getireceklerdi.

Kapıyı kabloyla bağlayıp kepçelerle çekeceklerdi.

Patlayarak değil, çünkü ona söyledim Yanlarında bir fünye getirmeleri gerekiyor, mesela patlatsın diye, Bana, zarar vermesin diye onu sürükleyerek götürmelerini söyledi.

Bu planın bir parçasıydı, o yüzden başarısız oldu, Yani başarısız olmadı, sadece uygulama gecikti.

Dedi ki, “Benim yüzümden bir Iraklının yaralanmasını ya da ölmesini istemiyorum,” Bırak oğlum, bırak Allah’a havale et.

Yargılamaların atmosferi nasıl geçiyordu?

Yani Iraklılar bunu gördüler. Açıklamayı genişletmemize gerek yok, çünkü duruşmaların çoğu Irak televizyonunda yayımlanıyordu ve bu yüzden bütün Iraklılar izledi.

Ama sorum, perde arkasında neler olduğuyla ilgili.

Perde arkasında, her Iraklının gördüğü duruşma Iraklı gibi görünüyordu, ama gerçekte tamamen Amerikan’dı ve niyetler İranlıydı.

Başkan, mahkemeyi şöyle tanımladı: “Safevilerin talep ettiği Amerikan fikri.”

Siz Iraklıları, Halil el- Duleymi’yi ve meslektaşlarını görüyorsunuz, tutukluları ve savcılığı görüyorsunuz, ama bütün bu süreci Amerikan işgal kuvvetleri yönetiyor.

Bunu perde arkasından değil, doğrudan yönetiyorlar.

Bizi mahkemeye çıkaranlar Amerikalılardı.

Yargıçları getirenler Amerikalılardı, Savcıları getirenler Amerikalılardı, Tutukluları getirenler Amerikalılardı, Çekimi yapan Amerikalıydı. Elbette.

Mahkemeyi yukarıdan yöneten, yani kürsüden yöneten, Amerikalı bir generaldi.

Aralarında atışmalar, ya da şöyle diyelim, mahkemedeki taraflarla sorunlar yaşandı.

Ama ekrana yansımayan şeyler de vardı, Yani, söylentiye göre şöyle bir şey olmuştu: Bir keresinde bir asker ya da tabii ki Iraklılardan biri onu dövmüştü.

Kamera arkasında, tartışmalar onunla gözaltı merkezi komutanı arasındaydı.

Gözaltı merkezi komutanı başkanı sevmez, ondan hoşlanmazdı.

Kim mi? William Steele. Aynı zamanda başkan da ona karşı aynı duyguları besliyordu.

Yani aralarındaki bu durum, başkanın gözaltı merkezindeki ruh hâlini biraz etkiliyordu.

Bu komutan, kibirli bir Amerikalı komutandı.

Sonra, yanılmıyorsam Kuveyt'teki hapishanede, tutuklulara kolaylık sağlayan bir komutandan söz ettiler.

İşleri yoluna koymuşlardı. İşte o. Telefon ve dışarıyla iletişim.

Kesinlikle kibirliydi, sadece başkana tahammül edemiyordu.

Mahkemede, kapıyla sanık kafesi arasındaki mesafe ya da tutukluların oturması için ayrılmış yer yaklaşık dört metreydi. Bu dört metrede Amerikalılar kendilerini göstermemek için kapıyı açıyor ve başkanı içeri sokuyorlardı.

Bunu, izleyiciye mahkemenin Irak mahkemesi olduğu izlenimini vermek için yapıyorlardı.

Evet. Ulusal Muhafızlar'dan bir gruptu. Bu Ulusal Muhafızlar'ın çoğu milislere bağlıydı, bu yüzden elini büküyordu, büküp, diyelim ki koluna bastırıyordu.

Büküyor, yani çeşitli hareketler yapıyorlardı, o da onlara karşılık veriyordu.

Sanırım bütün Iraklılar bunu duydu ve gördü.

Aynı zamanda, şahsi hak talebinde bulunan davacılar da adaba ve meslek etiğine aykırı davranıyorlardı.