Kryzys w Grecji: skutki polityki oszczędności i wnioski dla Francji
3 min Machine translated About Greece Money & business
Opowiem wam historię, bliską nam historię, tragiczną historię, ale taką, z której można wyciągnąć ważne wnioski.
Jest rok 2009, światowa gospodarka leży na łopatkach, a cały świat pogrążył się w poważnej recesji.
W Grecji w październiku zostaje wybrany nowy rząd, który odkrywa, że deficyt z poprzedniego roku był znacznie większy, niż przewidywano.
W rzeczywistości państwo greckie co roku wydaje 36 miliardów więcej, niż uzyskuje z wpływów.
Banki, fundusze emerytalne, agencje ratingowe, wszyscy reagują tak samo, i wtedy stopy procentowe gwałtownie rosną.
Sytuacja wymyka się spod kontroli, a demokracja zostaje praktycznie zawieszona.
Władzę przejmuje Trojka, czyli Europejski Bank Centralny, Komisja Europejska i MFW.
Trojka podejmuje wszystkie decyzje, a na Grecję narzucono najgorszy plan oszczędnościowy w całej jej historii.
Budżet na ochronę zdrowia został wtedy obcięty o 50%.
Bardzo szybko zaczęło brakować leków, zwolniono 275 000 pracowników służby zdrowia, a w szpitalach brakowało wszystkiego, zwłaszcza podstawowego sprzętu niezbędnego do leczenia ludzi.
Pensje urzędników spadły o 40%, a pensje wszystkich pracowników spadły średnio o 22%.
Emerytury z kolei obcinano 13 razy z rzędu i łącznie straciły 40% swojej wartości.
Miliony młodych ludzi w wieku od 18 do 35 lat muszą wrócić do domu rodziców.
Nie stać ich już na życie i żeby nie wylądować na ulicy, wracają więc wtedy do domu rodziców.
Wtedy byliśmy też świadkami ogromnego rabunku dziedzictwa narodowego Grecji.
Port w Pireusie przekazano chińskiemu gigantowi COSCO.
Regionalne lotniska, linie kolejowe, loterię narodową, energetykę, a nawet sieć wodociągową.
Wszystko to zrabowano na rzecz prywatnych funduszy emerytalnych, które przejęły kontrolę i mogły czerpać zyski z całego tego majątku.
Wtedy opracowano plan, żeby ograniczyć deficyt, zmniejszyć zadłużenie.
Ale w rzeczywistości grecka gospodarka weszła w recesję, a powszechna konsumpcja całkowicie się załamała, więc PKB Grecji też nadal się załamywał i spadł o kolejne 25%.
W 2009 roku grecki dług wynosił 127% PKB.
Po dziesięciu latach tej brutalnej polityki oszczędności, wzrósł do 200% PKB.
Brutalna polityka oszczędności, ciągłe cięcia budżetowe, nigdzie się nie sprawdzają.
A jednak dziś, podczas kampanii prezydenckiej, dokładnie to chcą zrobić wszyscy kandydaci macronistów.
A pani Le Pen ze skrajnej prawicy, proponuje dokładnie to samo.
Wszyscy proponują plany oszczędności, cięć budżetowych, gorsze niż ten grecki.
Pani Le Pen chce zaoszczędzić 210 miliardów w ciągu jednej pięcioletniej kadencji.
Macroniści zaś proponują oszczędności rzędu 54 miliardów rocznie.
Kończę tę straszną historię, mówiąc wam, że można inaczej.
Polityka oszczędności, cięcia budżetowe, To nie przyniosło efektu, którego oczekiwali neoliberałowie.
Trzeba postąpić inaczej, trzeba ponownie inwestować w nasz kraj, trzeba pobudzić konsumpcję zwykłych ludzi i w ten sposób możemy zmniejszyć deficyt, zmniejszyć francuski dług i sprawić, by Francuzom żyło się lepiej.
Tak właśnie zrobimy już w przyszłym roku, w 2027 roku.
Głosujcie na Jean-Luca Mélenchona.
End of transcript · 438 words · machine translated
Original transcript (French)
Je vais vous raconter une histoire, une histoire proche, une histoire tragique, mais de laquelle on peut tirer de grandes leçons.
On est en 2009, l'économie mondiale est à genoux et le monde entier est entré dans une grave crise de récession.
En Grèce, un nouveau gouvernement est élu au mois d'octobre et il découvre que le déficit de l'année précédente a été beaucoup plus important que ce qui était prévu.
En réalité, chaque année, l'État grec dépense 36 milliards de plus que ce qu'il ne perçoit comme recettes.
Et donc, les banques, les fonds de pension, les agences de notation, tout le monde réagit de la même façon, les taux d'intérêt explosent à ce moment-là.
Tout s'emballe et la démocratie est globalement mise sur pause.
C'est la Troïka qui reprend le pouvoir, c'est-à-dire la Banque centrale européenne, la Commission européenne et le FMI.
La Troïka prend toutes les décisions et est imposée à la Grèce le pire plan d'austérité de toute son histoire.
Le budget de la santé est à ce moment-là amputé de 50%.
Il y a très vite des pénuries de médicaments, 275 000 soignants sont licenciés et les hôpitaux manquent de tout, et notamment de tout le matériel de base pour réellement soigner les gens.
Le salaire des fonctionnaires baisse de 40% et le salaire de tous les travailleurs baisse en moyenne de 22%.
Les retraites, elles, subissent 13 fois de suite des coupes et en tout et pour tout, elles perdent 40% de leur valeur.
Des millions de jeunes de 18 à 35 ans sont forcés de retourner vivre chez leurs parents.
Ils n'ont plus les moyens de vivre et pour éviter de se retrouver à la rue, ils regagnent donc le domicile parental à ce moment-là.
On a aussi assisté à ce moment-là à un énorme pillage du patrimoine national de la Grèce.
Le port du Pirée a été cédé au géant chinois COSCO.
Les aéroports régionaux, les lignes de chemin de fer, la loterie nationale, l'énergie et même le réseau d'eau.
Tout ça a été pillé au profit de fonds de pension privés qui ont repris le contrôle et pu faire du bénéfice de tout ce patrimoine.
À ce moment-là, le plan a été fait pour réduire le déficit, réduire la dette.
Mais en réalité, l'économie grecque entrant en récession, la consommation populaire s'étant totalement effondrée, le PIB de la Grèce continue de s'effondrer lui aussi et perd jusqu'à 25% supplémentaires.
En 2009, la dette grecque représentait 127% du PIB.
Après 10 années de cette austérité féroce, c'est monté jusqu'à 200% du PIB.
L'austérité violente, les coupes budgétaires à répétition, ça ne marche nulle part.
Et pourtant, aujourd'hui, dans la campagne présidentielle, c'est exactement ce que veulent faire tous les macronistes qui sont candidats.
Et madame Le Pen, pour l'extrême droite, propose exactement la même chose.
Ils proposent tous des plans d'austérité, de coupes budgétaires qui sont pires que celui de la Grèce.
Madame Le Pen veut faire 210 milliards d'économies pendant un quinquennat.
Quant aux macronistes, ils proposent 54 milliards d'économies par an.
Je conclus cette histoire terrible en vous disant qu'on peut faire autrement.
L'austérité, les coupes budgétaires, ça n'a pas l'effet escompté par les néolibéraux.
Il faut faire autrement, il faut réinvestir dans notre pays, il faut relancer la consommation populaire et de cette manière, on peut réduire le déficit, réduire la dette française et faire en sorte que les Français vivent mieux.
C'est ce qu'on fera dès l'année prochaine, en 2027.
Je vous invite à voter pour Jean-Luc Mélenchon.
Up next
Keep watching Swipe through more videos, one after another
2:44 Rasistowski atak w Trappes: hołd dla Pengo Bosio Wangui 
1:53 Walka o prawa pracownicze: dzieci w kopalniach XIX wieku 
1:26 Rosja i Ukraina: apel o wycofanie wojsk rosyjskich i sprzeciw wobec wojny 
1:04 Corbière o groźbach wobec młodej działaczki politycznej 
0:14 Spory o granice w Europie Wschodniej: Polska, Ukraina i Węgry 
0:57 Sprawa palestyńska i walka o opinię publiczną 
1:39 Gaza: dehumanizacja Palestyńczyków i francuskie dziedzictwo kolonialne 
0:57 Milion podpisów za zawieszeniem umowy stowarzyszeniowej UE–Izrael 
0:57 Antyaborcyjna ciężarówka przed Parlamentem Europejskim 
1:02 Milion podpisów za zawieszeniem układu stowarzyszeniowego UE z Izraelem 
1:19 Impact of AI on Work and Education 
9:10 Family's Grief After Terror Attack
iPhone app Translate videos on your iPhone Paste a TikTok, Instagram or X link, add subtitles in your language and save the video to Photos. 
Made with TranslateMom
TranslateMom transcribes and translates videos from X, TikTok, YouTube and Instagram. Paste a link and you get a page like this one, in your language.