Esnafın müşteri sıkıntısı: İki aydır işler durgun

Durduruyorsun abi ya. Çok erken açtın. Abi, kardeş. Bekliyoruz. Tekkeyi bekliyoruz.

İş yok, güç yok. İki aydır yaprak kıpırdamıyor.

Şu son olaylardan sonra, ondan önce en azından millet geliyordu, pizza yiyordu, hamburger yiyordu.

Aha bak, gel, gel kardeşim, gel. Gel, oturuyoruz. Boş.

Dükkan bana bakıyor, ben dükkana bakıyorum.

Var mı bir şey? Yok yani. Ne yapalım yani? Dışarıda beklemeyeyim ben ne yapayım?

İnsanlar zor durumda abi. Çıkamıyoruz işin içinden.

Önceden millet gelirdi, yemeğini yerdi, içeceğini içerdi.

Şu an yok abi. Öğrenci zaten, öğrenci ağırlıklı çalışıyoruz.

Öğrencilerde de para yok. Kaldık abi. Vallahi yani, şu en azından şu bir an önce şu durumlar düzelir de ekmeğimize bakarız, gücümüze bakarız ya.

Manav oturuyor. Git şurada kasaba oturuyor.

Aha şuraya geç, kargocu bile oturuyor. Ben ne yapayım abi?

Biz de oturuyoruz yani. Sen ona sonra diyorsun ki "Bana ayakta niye bekliyorsun?"

Bekleyeceğim abi, yapacak bir şey yok ki.