Ervaringen met satanisme en een verzoek tot kinderoffers

Ik moet ook zeggen dat de meeste van deze mensen hadden een, een, een geloof

wat, wat afwijkt van het gemiddelde.

Je hebt katholieken, je hebt protestanten, je hebt allerlei soorten van religies.

Deze mensen, de meeste daarvan hadden een luciferiaans

geloof.

En dan kan iedereen zeggen ja, geloof bestaat niet en God bestaat niet,

alle

bestaat niet. Nou, voor die mensen was het de waarheid en de

werkelijkheid. Hun dienden dus iets onstoffelijks.

Hun dienden wat zij noemden Lucifer.

En

ik kwam dus ook in die kringen.

Alleen ik lachte erom, want het waren voor mij gewoon klanten.

Dus ik kwam in wat ze noemden satans kerken.

Ik wou zeggen dit. We hebben het nu over het satanisme.

Ja.

Oké.

Ik kwam dus in satans kerken, maar ik kwam zeg maar op route.

Even langs, even buurten en daar was dan op dat moment een heilige mis.

Hun heilige soort mis. En dat was met blote vrouwen en wat drank en dit

en

dat. En ik vond het alleen maar leuk.

Ik hechtte weinig of geen geloof aan hun geloof.

Of ik was er eigenlijk niet eens van overtuigd dat het überhaupt allemaal wel

bestond.

Het was meer een schouwspel voor jou.

Ja, ik. Ik zag gewoon de donkerte en de slechtheid

en de diepte

daarvan zit in de mens zelf. Ja,

ik koppelde het nog niet zo,

maar ook die kringen verkeerde ik dus in.

Omdat dat ja, als gast zeg maar. Omdat ik

vond het allemaal wel leuk met al die blote vrouwen en al al die dingetjes die

daar

speelden. Het was het vrije leven.

Maar er kwam een moment, toen werd ik dus uitgenodigd.

Daarom vertel ik dit ook

om mee te gaan doen aan offers

in het buitenland.

Dat was het breekpunt.

Kinderen.

Oké.

Dat werd je gevraagd.

Ja, ik kon het niet.

En toen? Wil je even stoppen trouwens?

Nee.

Oké.

En toen begon ik langzaamaan eigenlijk in te storten.

Ik had zelf als kind nogal wat meegemaakt.

Ja, en dat raakte mij zo.

Alles gingil.

Maar dat is de wereld waar ik uit kom.

En toen begon ik dus dingen te weigeren binnen mijn werk.

Ik kon het niet meer.

En toen werd ik een gevaar.

Voor hen. Natuurlijk.

Ik begon niet meer optimaal te. Ik begon te rammelen en ik had dingen

geweigerd.