په افغانستان کې د درملو کمښت او له پاکستانه د شپږو میاشتو دوا اخیستل

هغې کې به څه علاج وي؟ هغې کې به علاج دی، نشته په شمېر دی.

موږ بیا دغه پاکستان ته مجبور یو، بیا به هم راځو، بیا به هم راځو، که دی مجبورۍ نه به راځو، ویزا به لګوو، پاسپورټ به لګوو، چې سم وي، دغه چل ته علاجونه نشته، ډاکتران نشته، هسپتالونه نشته، دی نشته په شمېر دی، که وي هم دی نشته په شمېر دی.

دوایانې چې کومې پاکستان کې میلاوېږي، چې موږ ته په سو روپۍ کومه ګوله یې افغانستان کې میلاوېږي، هغه هلته په دوه سوه ده.

هلته ګرانې دي او دلته اسانې دي. اور خو میلاوېږي، نه که بیا میلاو هم شي که نه، ګرانې دي.

ما به اوس هم دغه د دې شپږ میاشتې دوایي ما سره موجود ده، فردا دی پاکستان نه میلاو اخیستل، خو دا اعتبار مې نه وو چې په افغانستان کې به میلاو شي یا به نه شي میلاو.

د دې وجې نه ما اوس د شپږ میاشتې دوایي را اخیستې ده، ځان سره یې وړم.

د دې باندې خو ته کم سے کم ما لاس پنځه لکه روپۍ لاړې، او په افغانستان کې پاتې نه شته، که دی شي چې دیر زره هم په لاړ شي، که دی شي پنځه دېرش زره هم په لاړ شي، خو هلته به، خو دا چې میلاوېږي هم که نه به میلاوېږي، او که میلاو هم شي پیسې به ډبل پېځي.